Την Μεταξία Κράλλη την έχω ξεχωρίσει για την πολυεπίπεδη γραφή της, αλλά κυρίως την ευέλικτη θεματολογία της. Από το κοινωνικό, στο αισθηματικό. Από το κοινωνικό στο ιστορικό. Πόσο χάρηκα με την έκδοση αυτού του βιβλίου, μιας και θεωρώ πως ακολουθεί τα χνάρια του ιστορικού που ξεδίπλωσε με το ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ που για μένα αποτελεί αγαπημένο ανάγνωσμα των τελευταίων χρόνων.
Στο λυκόφως του 19ου αιώνα η Ερμούπολη είναι μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Ελλάδας. Το χρωστά στους πρόσφυγες από τα καμένα νησιά της Επανάστασης, κυρίως Χιώτες αλλά και Κασιώτες και Ψαριανούς, που βρήκαν στη Σύρο καταφύγιο. Οι ίδιοι οι Συριανοί, κατά βάση άνθρωποι φτωχοί, καθολικοί στο θρήσκευμα, βρίσκονται μαζεμένοι στην καστροπολιτεία τους, στην Απάνω Χώρα, και στα γύρω χωριά.
Χιώτικης καταγωγής είναι ο πλοιοκτήτης Γιάννης Περσελής και ο καπετάνιος του, Στρατής Σορώπος· Απανωχωρίτισσα είναι η Καρμελίνα Ρούσσου που κατεβαίνει στο λιμάνι για να μείνει στους θείους της. Εκεί θα γνωρίσει τον αδελφό του Στρατή, τον Νικόλα, που αγαπά τα βιβλία και τους στίχους, δε στεριώνει εύκολα σε δουλειές και του αρέσουν οι γυναίκες και τα γλέντια. Στην άλλη άκρη ο Στρατής, πειθαρχημένος, πρόωρα φορτωμένος με ευθύνες και αρραβωνιασμένος με τη Μέλπω, θα γνωρίσει την Ιουλία Περσελή τη μέρα που θα το σκάσει από την Ερμούπολη και τον γάμο που της έχουν κανονίσει, αναζητώντας καταφύγιο στο πλοίο του πατέρα της.
Παραμονές ενός καταστροφικού πολέμου, ο Στρατής, η Ιουλία, ο Νικόλας κι η Καρμελίνα αγωνίζονται να χαράξουν την πορεία τους με όσα τους υπαγορεύει η καρδιά τους. Πράγμα δύσκολο σε μια κοινωνία που δεν επιτρέπει ούτε συγχωρεί εύκολα κάθε είδους παρεκκλίσεις…
Ένα ιστορικό-αισθηματικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται και φωτίζει την Σύρο το νησί των ονείρων μας....
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου