Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Η Κριτική μου για το ¨Η σκοτεινή πλευρά της Ψυχής " Τόνια Κυριφίδη


Γράφει η Γεωργία Ρετετάκου

Γονική διάσταση, Μια δυσαναπλήρωτη απώλεια. Παιδική κακοποίηση. Ψυχολογικός εξαναγκασμός και ένα σχέδιο εκδίκησης με εμμονικες προεκτάσεις. Ένας έρωτας που διχάζεται ανάμεσα στην ήρεμη δύναμη και στην θύελλα που παρασέρνει στο διάβα της κάθε σχεδιασμό. Αυθόρμητες αντιδράσεις και αληθινά γνήσιες κινήσεις που είτε αλλάζουν τις αρχικές προθέσεις είτε φανερώνουν τα αληθινά συναισθήματα των ηρώων που φαντάζουν κάποιες στιγμές σκοτεινά και αδιευκρίνιστα. Αυτά και άλλα πολλά κρύβονται στις σελίδες του πρώτου μυθιστορήματος της Τόνιας Κυριφίδη.

Ποτέ δεν μου άρεσε να βάζω ταμπέλες στα βιβλία και να τα κατατάσσω σε συγκεκριμένες κατηγορίες. Μπορεί η βάση της θεματολογίας τους να έχει κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση, όμως ποτέ ένας συγγραφέας δεν μπορεί να περιοριστεί σε συγκεκριμένα καλούπια που θα ελαχιστοποιήσουν τα περιθώρια της έμπνευσης του. Έτσι λοιπόν παρόλο που αυτό το βιβλίο έχει τοποθετηθεί στην αισθηματική λογοτεχνία. Οι προεκτάσεις του, τα νοήματα του, τα μηνύματα του και το υποδόριο υπόβαθρο του έχουν έναν έντονο κοινωνικό χαρακτήρα και μια ιδιαίτερη ψυχαναλυτική χροιά. 

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Λονδίνο με διακριτικές περιγραφές αλλά και με ένα εξαιρετικό τρόπο που σε βάζει μέσα στην χαρακτηριστική Λονδρέζικη ατμόσφαιρα. Κεντρική ηρωίδα η Έμιλυ Άντερσον, Αριστούχος του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον στα ναυτιλιακά. Μπαίνει με ορμή στην επαγγελματική αρένα. Εκεί όπου το παιχνίδι έχει τους δικούς του κανόνες αξιολόγησης. Θα δουλέψει με ορμή ,με δύναμη και θέληση. Με αποφασιστικότητα και ακάματη ενέργεια. Όμως τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν έγινε χωρίς σκοπό.

Μια εικονικά τυχαία πρόσληψη στην συγκεκριμένη εταιρεία αποτελεί μέρος ενός καλοσχεδιασμενου σχεδίου εκδίκησης, που για την Έμιλυ αποτελεί τον μοναδικό σκοπό της ζωής της. Με φλας μπακ στο παρελθόν της νεαρής κοπέλας μπαίνουμε σε έναν κόσμο αντίθετο και εντελώς διαφορετικό από τον κοσμοπολίτικο και γεμάτο χλιδή κόσμο του παρόντος, Μεταφερόμαστε σταδιακά σε έναν κόσμο που την κράτησε κλεισμένη μέσα στην απώλεια του αγαπημένου της πατέρα, στην αδιαφορία της αχαρακτήριστης μητέρας της, στον βιασμό της ψυχής και του κορμιού της από έναν άθλιο άντρα. 
Η δυναμική, ψυχρή και αγέρωχη Έμιλυ Άντερσον του σήμερα πριν κάποια χρόνια ήταν ένα φοβισμένο κορίτσι έρμαιο της αδιαφορίας, της βίας και της εγκατάλειψης. Η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της που φωτίζεται έντονα ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα. Τα αντιφατικά χαρακτηριστικά της, οι έντονα διαφορετικές αντιδράσεις της. Η απότομη εναλλαγή της ανάμεσα στις δυο προσωπικότητες της. Πότε αδίστακτη και πότε εύθραυστη. Πότε μετέωρη ανάμεσα στην εκδίκηση ή στην διεκδίκηση μιας άλλης ήρεμης ζωής. Και πότε χαμένη στις επικίνδυνες κινήσεις της που βάζουν σε κίνδυνο ζωές αθώων ανθρώπων.  

Η θέση της στην εταιρεία εδραιώνεται με φρενήρεις ρυθμούς, Η εργατικότητα της και η αποτελεσματικότητα της θα την φέρουν πολύ κοντά στον Πρόεδρο της εταιρείας Έρικ Στιούαρτ. Τον βασικό της στόχο. Εκείνος δυναμικός στις επιχειρήσεις, αλλά εντελώς άπειρος στις ανθρώπινες σχέσεις. Χήρος απο καιρό μεγαλώνει ένα κορίτσι σε μια ηλικία λίγο πριν την ενηλικίωση του. Παράλληλα μέσα στην εταιρεία η Έμιλυ γνωρίζει και τον ετεροθαλή αδερφό του Έρικ, τον Ήθαν. Έναν άντρα δυναμικό και σίγουρο για τις κατακτήσεις του στο άλλο φύλο. Έτσι λοιπόν εκείνη θα βρεθεί ανάμεσα σε δυο άντρες που θα προσπαθήσουν να την διεκδικήσουν ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. 

Και τί γίνεται πάντα όταν σε ένα σχέδιο εκδίκησης μπαίνει στην μέση ο έρωτας και πόσο μάλλον όταν ο έρωτας έρχεται από δυο πλευρές;  Αλυσιδωτές αντιδράσεις, αντιφατικές και σπασμωδικές κινήσεις. Τα συναισθήματα που διαβρώνονται στην δυναμική της εκδίκησης και αλλοιώνονται στην γλύκα του πρωτόγνωρου έρωτα που διχάζεται και μοιράζεται. Οι τύψεις και οι αναστολές, Η εμμονή και η ανασύνθεση των καταστροφικών σχεδίων.Η Αναδίπλωση και οι μοιραία επικίνδυνες ανατροπές που αλλάζουν την ροή των γεγονότων. Οι ανθρώπινες σχέσεις, Η γνωριμία, η επαφή, η κατανόηση, Το διάβασμα της ψυχής του άλλου, βγάζουν προς τα έξω τον αληθινό και πραγματικό χαρακτήρα του καθένα. 


Μου άρεσε πάρα πολύ η εμβάθυνση των χαρακτήρων που δεν γίνεται με τις έντονες περιγραφές ή με συγκεκριμένους τρόπους. Γίνεται μέσα απο τις ίδιες τις πράξεις των ηρώων. Μέσα από την κριτική που μπορεί να ασκήσει ο κάθε αναγνώστης επάνω στις πράξεις αυτές.  Οι τραυματικές εμπειρίες της Έμιλυ στην παιδική και εφηβική της ηλικία την έχουν κάνει σκληρή και απόμακρη, Οι οδυνηρές μνήμες της σεξουαλικής κακοποίησης έχουν αφήσει ισχυρά κατάλοιπα που μπλοκάρουν το συναίσθημα και την επαφή με το άλλο φύλλο. Μέχρι την στιγμή που εκείνη θα δει την άλλη όψη της ανθρώπινης προσέγγισης. Η εμμονή της και η προσήλωση της σε μια εκδίκηση. Η δικαίωση της για τον άδικο χαμό του πατέρα της και τα κλεμμένα χρόνια της θα μπουν σε μια τροχιά σύγκρουσης με τα πρωτόγνωρα ισχυρά πάθη της και τα καλά κρυμμένα ένστικτα της. Θα διχαστούν και θα επαναπροσδιοριστούν μέσα από την διαφοροποιημένη σχέση που θα αποκτήσει με τους δυο άντρες που θα εισβάλουν στην ζωή της, Ο ένας δυναμικά και ο άλλος σιγά σιγά και αθόρυβα. Η Μοναξιά σπάει και μοιράζεται. Όλη της η κοσμοθεωρεία της κλονίζεται και επαναπρογραμμματίζεται.
Η Έμιλυ μέσα από αυτή την περίεργη και περίπλοκη σχέση δεν θα είναι ξανά η ίδια γυναίκα. Θα διεκδικήσει ένα διαφορετικό και αλλιώτικο μερίδιο στα τόσα χρόνια που έχει χάσει. Εγωιστικά μπορεί. Μονόπλευρα και μονοδιάστατα ίσως. Όμως η εκδίκηση της έχει και μια άλλη καινούργια όψη που φιλτράρεται μέσα από την στερημένη της όλα αυτά τα χρόνια ερωτική ζωή. 
Οι εναλλαγές στο σκηνικό των αντιδράσεων και των εξελίξεων έχουν εξίσου ένα δικό τους μοναδικό χαρακτηριστικό. Το βάρος των συναισθημάτων και της έντονης αμφισβήτησης των πράξεων στο σύνολο τους μετατίθεται εναλλάξ στους πρωταγωνιστές. Μεταβιβάζεται και ταυτοποιείται ανάλογα με τα βιώματα και τον ως τώρα τρόπο ζωής τους. Όλοι οι ήρωες, είναι εγκλωβισμένοι στα ως τώρα βιώματα τους. Και αρνούνται να προσεγγίσουν σωστά τα νέα δεδομένα της ζωής τους. Να αποδεχτούν την δύναμη των συναισθημάτων τους. Ζουν μέσα στην γνώση ή στην άγνοια τους και περιμένουν την επόμενη κίνηση να έρθει νομοτελειακά για να δώσει λύση στα αδιέξοδα τους.  

Πολύ καλές οι αντιπαραβολές του παρελθόντος και του παρόντος, Οι αντιπαραβολές στις σχέσεις οικογενειακής αγάπης και στις εξοργιστικά βίαιες και αδιάφορες στάσεις γονιών απέναντι στα παιδιά τους. Πόσο σωστά και μελετημένα φέρεται ο Έρικ στην κόρη του; Παρ όλες τις διαφορές τους. Τις αντιθέσεις που προκύπτουν πάντα στην σχέση γονέα και παιδιού εκείνος είναι προσιτός και οικείος. Ακούει και αφουγκράζεται τις ανάγκες και τα θέλω του παιδιού του. Νιώθει τύψεις για τις ώρες που είναι αναγκασμένος να ξοδεύει στην απαιτητική του εργασία, Ώρες που τις στερεί απο το παιδί του. Διστάζει να βάλει μια άλλη γυναίκα στην ζωή του έχοντας θέσει σαν προτεραιότητα μοναδική την κόρη του. Αντίθετα η Έμιλυ που έχει χάσει και εκείνη τον πατέρα της σε μια επίσης δύσκολη ηλικία, η αντιμετώπιση απο την μητέρα της είναι στο εντελώς αντίθετο άκρο. Είναι σαν να μην υπάρχει για εκείνη. Βάζει στις ζωές τους αστόχαστα έναν άντρα που θα γίνει ο εφιάλτης της κόρης της. Δεν την άκουσε ποτέ, δεν την πλησίασε σε καμία στιγμή για να νιώσει το μαρτύριο της. Είναι αμέτοχη και αποστασιοποιημένη απο την ζωή του ίδιου της του παιδιού βάζοντας πάνω από όλα τις δικές ανάγκες. 

Το ερωτικό στοιχείο είναι εμφανές. Οι ερωτικές σκηνές άκρως περιγραφικές, όμως όλη η ερωτογενής ατμόσφαιρα συμβάλει στο να αναδείξει την τρυφερότητα της έλξης, την οικειοθελή συμμετοχή σε μια ερωτική σχέση. Την αγάπη και την κατανόηση. Την απόλυτη αποδοχή του συναισθηματικού βάρους που κουβαλάει ο κάθε πρωταγωνιστής. Και με αυτόν τον τρόπο να δείξει πως αυτή η γυναίκα που δέχτηκε την βία και την καταπάτηση της προσωπικότητας της, μεταλλάσσεται και πλάθεται εκ νέου απο τον αληθινό έρωτα που την προσεγγίζει για πρώτη φορά έστω και αν αυτός διχάζεται ανάμεσα σε δυο πρόσωπα. Όμως και η εκείνη βγάζει δυο διαφορετικά πρόσωπα. Πότε σκληρότητα και πότε ευαισθησία. Πότε ενδιαφέρον και πότε αδιαφορία. Αρνείται να πάρει αποφάσεις γιατί στην ουσία χρειάζεται στην ζωή της και τα δυο αυτά συστατικά της πρωτόγνωρης αυτής διπολικής έλξης. 
Η Τόνια Κυριφίδη σε αυτό το πρώτο εγχείρημα συγγραφής, μας παραδίδει ένα μυθιστόρημα χορταστικό, γεμάτο, αληθινό και γλαφυρό. Με χαρακτήρες που ξεπηδούν από έναν κόσμο ρομαντικό, αλλά και σκληρό. Με πολλά μηνύματα και πολλές διαφοροποιήσεις στην τελική εξέλιξη της ιστορίας. Αφήνει στον αναγνώστη μια γλικόπικρη γεύση. Δίνει έρισμα για πολλά ενδεχόμενα σε μια τελευταία έξαρση της φαντασίας του και τον αφήνει σε μια διφορούμενη αναμονή ώστε να σκεφτεί και να λογαριάσει τις δυο όψεις που μπορεί να έχει τελικά η ζωή.

Το βιβλίο εν τέλει έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τραβούν και ερεθίζουν τον αναγνώστη, Ίντριγκες, σχέδια εκδίκησης, έντονο ερωτικό στοιχείο. Ανταγωνισμό και ανατροπές. Διαφορετικά αληθινούς χαρακτήρες που δημιουργούν ξεχωριστά συναισθήματα. Ένα βιβλίο που είχε όλα εκείνα τα συστατικά που μπορούν να κάνουν έναν αναγνώστη να περάσει και καλά και ταυτόχρονα να σκεφτεί και να δεί διαφορετικά κάποια πράγματα που τα είχε λογαριάσει αλλιώς στην αρχή ή στην εξέλιξη της ιστορίας.




Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

Οι μητέρες Brit Bennett


Οι "Μητέρες" είναι ένα μυθιστόρημα για τον νεανικό έρωτα, για ένα μεγάλο μυστικό σε μια μικρή κοινότητα. Το σαγηνευτικό μυθιστόρημα της Μπριτ Μπένετ διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη της Νότιας Καλιφόρνιας και είναι μια συγκινητική ιστορία για την κοινότητα, τον έρωτα και τη φιλοδοξία. Είναι η τελευταία χρονιά στο σχολείο για τη Νάντια Τέρνερ, μια όμορφη, ατίθαση δεκαεφτάχρονη Αφροαμερικανίδα, που έχει μόλις χάσει τη μητέρα της. Βυθισμένη στη θλίψη της, αρχίζει να βγαίνει με τον Λουκ, τον νεαρό γιο του πάστορα της τοπικής εκκλησίας. Είναι νέοι? δεν πρόκειται για μια ιδιαίτερα σοβαρή σχέση. Η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, όμως, που θα προκύψει από αυτό το εφηβικό ειδύλλιο, και η συγκάλυψη με την έκτρωση που θα ακολουθήσει, θα επηρεάζει για πολύ καιρό τη ζωή τους. Η Νάντια εγκαταλείπει τη μικρή, κλειστή θρησκευτική κοινότητα, στους κόλπους της οποίας μεγάλωσε. Κρύβει την αλήθεια από όλους, ακόμα και από την Όμπρεϊ, την καλύτερή της φίλη, και τα χρόνια κυλούν γρήγορα. Η Νάντια, ο Λουκ και η Όμπρεϊ, ενήλικοι πια, εξακολουθούν να ταλανίζονται από τις συνέπειες των επιλογών της εφηβείας τους και από το επίμονο, βασανιστικό ερώτημα: Τι θα είχε συμβεί, αν είχαν πράξει διαφορετικά; Αν είχαν πάρει έναν άλλο δρόμο από αυτόν που τελικά ακολούθησαν;

Οι "Μητέρες" είναι ένα βιβλίο για τον ρόλο που παίζει η κοινότητα στον καθορισμό της πορείας ενός νέου ανθρώπου, και για το τι σημαίνει για έναν Αφροαμερικανό να εκπληρώνει τις προσδοκίες του περιβάλλοντός του στη σημερινή Αμερική.

Κλήρωση 10 Φεβρουαρίου "Το χαμένο άλλοθι" Μαίρη Βασάλου


Κλήρωση 10 Φεβρουαρίου "Το χαμένο άλλοθι" Μαίρη Βασάλου Εκδόσεις Διάπλαση

Για να λάβετε μέρος στον διαγωνισμό απαντήστε με σχόλιο σας στην ΑΝΑΡΤΗΣΗ της Ομάδας στην ερώτηση:

Ποιο είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που διαβάσατε τον τελευταίο καιρό;


Το βιβλίο αυτό επιλέχθηκε από κάποιο ή κάποια μέλη της ομάδας ως εξαιρετικό. Μια φορά τον μήνα θα μπαίνει σε κλήρωση ένα από τα καλύτερα βιβλία του προηγούμενου μήνα που θα είναι μέσα από τις δικές σας επιλογές.

Καλή επιτυχία σε όλους.

Όταν ο ιατρός Ιάσων Ρώμας, τρελός από αγωνία, ανεβαίνει τα σκαλοπάτια του γειτονικού σπιτιού, δεν ξέρει τι θα αντικρίσει. Ανάμεσα στα θύματα είναι και η αγαπημένη του Ρέα;
Καλοκαίρι του 1924. Το έγκλημα της οδού Περικλέους συγκλονίζει την Αθήνα. Το άκουσμα της είδησης σημαδεύει καίρια τη ζωή των αδελφών Ρώμα, της Καλλιρρόης, του Ιάσονα και του Πιέρου, αφήνοντάς τους έκθετους στη δίνη μιας αδιανόητης περιπέτειας.
Χειμώνας του 1928. Η εκτέλεση της ποινής πλησιάζει… Κατηγορούμενη, η όμορφη κόρη Ρώσων εμιγκρέ: η «ξένη» για τους πολλούς, Όλγα Μιλιόσοβα για τους λίγους. Η φωνή της ακόμη αντηχεί – δεν έπαψε ποτέ να δηλώνει αθώα. Η ετυμηγορία; Τρις εις θάνατον.
Θανάσιμες σιωπές, άκαμπτες πεποιθήσεις και τα προσωπικά όνειρα μιας κοινωνίας που δεν είναι ακόμη έτοιμη να απαλλαγεί από τα ήθη και τις προκαταλήψεις του παρελθόντος καθορίζουν τις τύχες των ηρώων του βιβλίου. Θα βρεθεί αυτός που έσπειρε τον θάνατο; Ποιοι οι συνεργοί και οι συνένοχοι; Υπάρχει ελπίδα, φως στο τέλος του δρόμου; Ποιοι θα φθάσουν στην επόμενη στροφή; Οι υπαίτιοι, οι ένοχοι, και μαζί τους οι αθώοι;

Κοινωνικό μυθιστόρημα με αστυνομικές, υπαρξιακές και φιλοσοφικές αναφορές. Η συγγραφέας υφαίνει μια εντυπωσιακή πλοκή, χρησιμοποιώντας συνεχή φλας-μπακ και αριστοτεχνική γλώσσα για να αναπτύξει χαρακτήρες που ξαφνιάζουν, θύτες και θύματα του περιβάλλοντός τους. Η ολοζώντανη απεικόνιση μιας αθηναϊκής εποχής που βρισκόταν όπως και η δική μας σε κρίση, στο μεταίχμιο.

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Το Κόκκινο και το Μαύρο Stendhal/ Αριστούργημα της Γαλλικής Λογοτεχνίας


Επιμέλεια Γεωργία Ρετετάκου


"Το Κόκκινο και το Μαύρο" είναι η ιστορία του Ζυλιέν Σορέλ, ενός νεαρού ονειροπόλου από την επαρχία, που γεμάτος θαυμασμό για τα ιδεώδη του Ναπολέοντα θέτει στόχο του να ξεφύγει από τα δεσμά της φτωχής του καταγωγής και να κατακτήσει την καταξίωση και τον πλούτο στην παρακμιακή γαλλική κοινωνία της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων. Ευφυής και φιλόδοξος, ιδεαλιστής και μέγας υποκριτής, φύση επαναστατική και στυγνός οπορτουνιστής, θα χτίσει τη θριαμβευτική του καριέρα εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τον κώδικα της κοινωνικής υποκρισίας. Από την ταπεινή επαρχιακή Βεριέρ θα βρεθεί στα σαλόνια του Παρισιού, κατακτώντας την καρδιά της όμορφης και ευγενικής κυρίας ντε Ρενάλ, συζύγου του πρώτου εργοδότη του, και ύστερα της αριστοκρατικής και αλαζονικής Ματθίλδης. Όσο όμως μετεωρική είναι η άνοδός του τόσο απότομη και σκληρή θα είναι η πτώση του. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Η Βιογραφία του Stendhal


Ο Σταντάλ (ψευδώνυμο του Henri Beyle) γεννήθηκε στη Γκρενόμπλ το 1783 και σε ηλικία επτά ετών έμεινε ορφανός από μητέρα. Ο πατέρας του ήταν εύπορος δικηγόρος και κτηματίας. Το 1799 έφυγε για το Παρίσι, κυρίως για να ξεφύγει από την πατρική εξουσία. Κατατάχθηκε στον στρατό του Ναπολέοντα τον Μάιο του 1800 και έλαβε μέρος στις εκστρατείες στην Αυστρία, στη Γερμανία και στη Ρωσία. Το 1815, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, εγκαθίσταται στην Ιταλία, από όπου απελαύνεται ύστερα από επτά χρόνια ως ύποπτος κατασκοπείας. Επιστρέφει στο Παρίσι και διαμένει εκεί ως το 1831, οπότε επανέρχεται στην Ιταλία ως πρόξενος στην Τσιβιταβέκια, κοντά στη Ρώμη. Πέθανε στις 23 Μαρτίου του 1842, σε έναν δρόμο του Παρισιού, όπου είχε επανέλθει με αναρρωτική άδεια. Είχε ήδη συνθέσει την επιτύμβια επιγραφή του: "Έζησα, έγραψα, ερωτεύτηκα". Η ζωή του ήταν γεμάτη περιπλανήσεις και ερωτικά πάθη. Στα νεανικά του χρόνια αποπειράθηκε να γράψει θέατρο. Έμαθε να ζωγραφίζει και φιλοτέχνησε αίθουσες στο Παρίσι. Έγραψε μυθιστορήματα, βιβλίο για την ιταλική ζωγραφική, βιογραφίες του Χάιντν και του Μότσαρτ, ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Στο αριστούργημα του "Το Κόκκινο και το Μαύρο", η Ιστορία συνδέεται με τις προσωπικές ιστορίες εμβληματικών χαρακτήρων. Έχει χαρακτηρισθεί το μεγαλύτερο μυθιστόρημα του 19ου αιώνα και είναι η πρώτη πραγματεία για την "επιτυχία", την καινούργια κοινωνική θεότητα.

Έργα του:
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2017) Το μοναστήρι της Πάρμας, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(2017) Το μοναστήρι της Πάρμας, Μεταίχμιο
(2017) Το μοναστήρι της Πάρμας, Μεταίχμιο
(2015) Βανίνα Βανίνι και Η δούκισσα του Παλλιάνο, Εκδόσεις Πατάκη
(2012) Φεντέρ ή Ο πλούσιος σύζυγος, Πόλις
(2010) Το κόκκινο και το μαύρο, Alter - Ego ΜΜΕ Α.Ε.
(2009) Το κόκκινο και το μαύρο, Πάπυρος Εκδοτικός Οργανισμός
(2009) Το κόκκινο και το μαύρο, Πάπυρος Εκδοτικός Οργανισμός
(2008) Περί έρωτος, Εκδόσεις Πατάκη
(2008) Το κόκκινο και το μαύρο, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2007) Το κόκκινο και το μαύρο, Ελευθεροτυπία
(2007) Το κόκκινο και το μαύρο, Ελευθεροτυπία
(2006) Το μοναστήρι της Πάρμας, Ελευθεροτυπία
(2006) Το μοναστήρι της Πάρμας, Ελευθεροτυπία
(2006) Το μοναστήρι της Πάρμας, DeAgostini Hellas
(2004) Το μοναστήρι της Πάρμας, DeAgostini Hellas
(2004) Το μοναστήρι της Πάρμας, DeAgostini Hellas
(2002) Τα προνόμια, Άγρα
(2001) Η ζωή και ο θάνατος της Μίνα ντε Βάνγκελ. Η Κάσα κι ο Βρυκόλακας, Ροές
(2000) Λαμιέλ, Ερατώ
(2000) Το κόκκινο και το μαύρο, DeAgostini Hellas
(1999) Το κόκκινο και το μαύρο, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1997) Η Βιττόρια Ακκοραμπόνι, δούκισσα του Μπρατσιάνο, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1997) Λισιέν Λεβέν, Μέδουσα
(1996) Βανίνα Βανίνι, Εκδόσεις Πατάκη
(1996) Μίνα ντε Βανγκέλ, Νεφέλη
(1995) Περί έρωτος, Εξάντας
(1994) Οι Τσέντσι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1994) Το κόκκινο και το μαύρο, Εξάντας
(1994) Το μοναστήρι της Πάρμας, Εξάντας
(1992) Η ηγουμένη του Κάστρο, Ολκός
(1991) Η ζωή του Μότσαρτ, Εξάντας
(1991) Ιταλικά χρονικά, Ερατώ
(1991) Λισιέν Λεβέν, Μέδουσα
(1991) Μότσαρτ, Γράμματα
(1990) Το ροζ και το πράσινο, Νεφέλη
(1987) Θαύματα ή Τα προνόμια της 10ης Απριλίου 1840, Λέσχη
(1987) Το κόκκινο και το μαύρο, Αποσπερίτης
(1983) Αναμνήσεις εγωτισμού, Γνώση
Αρμάνς, Ηριδανός
Παρισινά σαλόνια, Κωστοπούλου Ξένια
Το μοναστήρι της Πάρμας, Εκδόσεις Γκοβόστη
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2018) Η αναγέννηση της Ελλάδας, Νήσος
(2017) Scripta πτερόεντα, Αλεξάνδρεια
(2016) Amour, Αιώρα
(2016) Α. Μπ. [Μια προσωπογραφία του Σταντάλ]. Τα προνόμια, Άγρα
(2008) Gioachino Rossini: Η Ιταλίδα στο Αλγέρι, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
(1987) Μίνα ντε Βανγκέλ. Τα μυστικά της πριγκίπισσας ντε Καντινιάν. Μια απλή καρδιά, Νεφέλη

Το Κόκκινο και το Μαύρο /Πρωτότυπος τίτλος:La Rouge et le Noir


Στα 47 του χρόνια ο Στεντάλ τυπώνει Το κόκκινο και το μαύρο. Το μυθιστόρημα αυτό θα τον τοποθετήσει αργότερα - δίπλα και ισότιμα - στον άλλο γίγαντα του αιώνα, τον Μπαλζάκ. Βρισκόμαστε στα 1830: εννιά χρόνια από τότε που, σχεδόν συνεχώς, ζει στο Παρίσι. Το κόκκινο και το μαύρο είναι, κατά κάποιον τρόπο, η εκτόνωση της συσσωρευμένης εννιάχρονης εμπειρίας του. 

Το μυθιστόρημα σκοπεύει, παράλληλα και ισόρροπα, δύο στόχους: τη μελέτη του ερωτικού πάθους και τη χρονικογράφηση της επαρχιώτικης και της παρισινής κοινωνίας στην τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα. Η υπόθεση του έργου είναι απλή, κλασική στη δομή της. Και δεν είναι καθαυτή που δημιουργεί την παράξενη έλξη του βιβλίου αυτού. 
Η αξία του είναι έξω και πέρα απ την πλοκή. Ο ίδιος ο τίτλος, μυστηριώδης μπορεί να δεχτεί πολλές, παράλληλες ή αντιφατικές, ερμηνείες, αποτελεί μέρος του θελγήτρου του. Πόσα βιβλία άραγε έχουμε διαβάσει στα οποία να μπορούμε να δώσουμε αβίαστα τις δικές μας εκδοχές;

 Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Και πιο συγκεκριμένα στην ιστορία του Antoine Berthet, γιου σιδερά ο οποίος εργάστηκε στην υπηρεσία ενός αξιωματούχου της Γκρενόμπλ, ονόματι Michoud. Η ιστορία του, πανομοιότυπη με αυτή του Ζυλιέν δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα la Gazette des tribunaux στα 1828.

Κάποιες σκέψεις μου επάνω στο βιβλίο

Αν και αυτό το Βιβλίο το διάβασα χρόνια πριν, ακόμα το θυμάμαι και ακόμα υπάρχει στο μυαλό μου σαν ένα από τα καλύτερα, αλλά και πιο αμφιλεγόμενα βιβλία που έχω διαβάσει.

Μια ιστορία αναρρίχησης και αριβισμού για έναν ήρωα αμφιλεγόμενο. Ο Ζυλιέν Σορέλ προέρχεται απο μια φτωχή οικογένεια. Είναι όμως φιλόδοξος και το βαθύτερο όνειρο του είναι να φύγει απο την επαρχία και να αναζητήσει μια καλύτερη ζωή στο Παρίσι. Η Κοινωνική του ανέλιξη είναι αυτοσκοπός του και το μόνο μέσο που βρίσκει αρχικά είναι να γίνει κληρικός. Από την παιδική του ηλικία ακόμα βρίσκεται κοντά στην εκκλησία της ενορίας του. Μαθαίνει Λατινικά και μελετά την Αγία γραφή, Ακολουθεί απρόσκοπτα ένα σχέδιο και ακολουθεί μια πορεία ανειλικρίνειας και υπολογισμού. Ακολουθεί το δόγμα του Μακιαβελισμού "Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ". Κατορθώνει να μπει σαν δάσκαλος στην οικογένεια του Δημάρχου της Verrières Renal, Με την απόλυτη πειθαρχεία και όχι τόσο τις γνώσεις του γίνεται αποδεκτός και αρεστός στην οικογένεια. Ξελογιάζει την κυρία Renal. Την χειραγωγεί, τις επιβάλλεται. Σκληρός, γοητευτικός, απόλυτος. Εκείνη ρομαντική, τρυφερή και εύθραυστη. Την διαφθείρει και την φέρνει αντιμέτωπη με τον ίδιο της τον εαυτό και τις συνέπειες των πράξεων της. 

Στην αντίπερα όχθη θα βρεθεί και μια άλλη γυναίκα στην ζωή του η Mathilde de la Mole. Μια περήφανη γυναίκα, παθιασμένη και υπεροπτική. Αυτή θα την ερωτευθεί απο εγωισμό και θα παλέψει με την άρνηση του να ταπεινωθεί στα μάτια της. Οι εξελίξεις που θα τρέξουν θα του αποδείξουν μοιραία την πραγματικότητα ανατρέποντας τα συναισθήματα του για τις δυο γυναίκες.

Μέσα απο όλο αυτό το σκηνικό και την συμπεριφορά του Ζυλιέν Σορέλ ο Στανντάλ καυτηριάζει την υποκρισία της Γαλλικής επαρχίας και τα κακώς κείμενα της εποχής του. Απο τις κινήσεις του Σορέλ λείπει ο αυθορμητισμός και η ελευθερία. Λείπει το συναίσθημα, Η αρχική συμπάθεια στον ήρωα, φθείρεται στιγμή την στιγμή καθώς προχωρά η ιστορία και η απληστία του μεγαλώνει όσο κερδίζει τον έναν στόχο μετά τον άλλον,
Παρακολουθούμε απο κοντά τις μηχανορραφίες του κλήρου. Τον φαρισαϊσμό της θρησκοληψίας. 
Παράλληλα και ενώ Σορέλ κατορθώνει σιγά σιγά να μπει στα σαλόνια της Αριστοκρατίας παρακολουθούμε και την ματαιοδοξία του πλούτου, την φθορά των ηθών που πνίγεται μέσα στο χρήμα και στους τίτλους τιμής σε μια Ελιτ της Γαλλικής κοινωνίας που καταρρέει. 

Ο Ζυλιέν Σορέλ είναι έξυπνος, και έχει όλα τα προσόντα να πετύχει. Ο σκοπός του όμως και η ολοένα μεγαλύτερη μανία του για μεγαλύτερη επιτυχία γίνεται θηλιά στον λαιμό του και στην ουσία όλο αυτό το βάρος τον κάνει δυστυχισμένο. Η Μοναξιά της επιτυχίας και της καταξίωσης, Η απομόνωση του φόβου και της έλλειψης εμπιστοσύνης, Η άστοχη περηφάνια του τον εγκλωβίζουν σε ένα απόλυτο αδιέξοδο.

Ο Τίτλος συμβολικός και πολυσήμαντος. Φέρει και αυτός πολλές εκδοχές στο μυαλό που απορρέουν απο την υπόθεση και την εξέλιξη του Βιβλίου.
Μαύρο η εκκλησία και ο σκοταδισμός της. Κόκκινο η επανάσταση και ίσως ο έρωτας. Μαύρο η επιβολή της εξουσίας και ο αυταρχισμός Κόκκινο η ελευθερία και το πάθος. 

Ένα χρονικό εποχής και χαρακτήρων. Εικόνες που απογυμνώνουν τις πολιτικές εξελίξεις και ανακατατάξεις. Κινήσεις αλλοπρόσαλλες, σκοτεινές και μπερδεμένες απο τον κεντρικό πρωταγωνιστή που χάνεται μέσα στην φιλοδοξία. Που φυλλορροεί στο μέγεθος των ονείρων του χάνοντας στην ουσία στην πορεία τον σκοπό του. 


‘’ Η χρονιά αυτή -1830- τελείωσε με το Κόκκινο και το Μαύρο, σύλληψη μιας δυσοίωνης και ψυχρής φιλοσοφίας. Είναι από τους πίνακες που ο κόσμος κατηγορεί για ψεύτικους, από σεμνοτυφία, ίσως από συμφέρον, υπάρχει το πνεύμα μιας εποχής, η οσμή πτώματος μιας κοινωνίας που σβήνει. Ο κύριος ντε Στεντάλ ξεσχίζει το τελευταίο κουρέλι ανθρωπιάς και πίστης που μας απέμενε…… Είναι ένα δαιμονικό γέλιο, που χαίρεται να ανακαλύπτει, μέσα σε κάθε άνθρωπο, την άβυσσο της προσωπικότητας. Ο Στεντάλ τσαλάκωσε την ανθρώπινη καρδιά’’ 

Απόσπασμα της Κριτικής του Μπαλζάκ

Θεωρείται ένα απο τα αριστουργήματα της Γαλλικής Λογοτεχνίας. Mεταφράστηκε στα ελληνικά το 1926 για πρώτη φορά από τον Π. Χάρη κι είναι ένα από τα πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα στην Ελλάδα. Έχει γυριστεί και ταινία. Le rouge et le noir (1954)




Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

Μια βραδιά με την Κλαιρ Gazdanov Gaito


Στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920, ένας Ρώσος εμιγκρές ξαναβρίσκει την Κλαιρ, τον εφηβικό του έρωτα. Η συνάντησή τους και τα βράδια που περνούν μαζί γίνονται η αφορμή για να έρθουν στην επιφάνεια οι αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια, τον πατέρα και τη μητέρα του, τα χρόνια της Στρατιωτικής Σχολής, την πρώτη φορά που είδε την Κλαιρ, και κυρίως από την εμπειρία του εμφυλίου πολέμου.

Στο πρώτο αυτό βιβλίο του, όπου είναι έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο, ο Γκαϊτό Γκαζντάνοφ ανασυνθέτει ολόκληρη την εποχή της ρωσικής επανάστασης από τη σκοπιά ενός ήρωα που μοιάζει αποστασιοποιημένος, αποδεικνύεται όμως στοχαστικός και ευαίσθητος παρατηρητής των γεγονότων και των ανθρώπων.

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

Μην Κλαις Lydie Salvayre



Δυο φωνές που αλληλοπλέκονται.
Από τη μια, η εξεγερμένη φωνή του Μπερνανός, αυτόπτη μάρτυρα του Ισπανικού Εμφύλιου, που καταγγέλλει την τρομοκρατία των εθνικιστών με την ευλογία της Εκκλησίας ενάντια στους "κακούς φτωχούς".

Από την άλλη, η αναζωογονητική φωνή της Μόντσε, μητέρας της αφηγήτριας και "κακιάς φτωχής" η οποία, 75 χρόνια μετά τα γεγονότα, έχει σβήσει τα πάντα από τη μνήμη της εκτός από τις μαγικές ημέρες της ελευθεριακής εξέγερσης με την οποία εγκαινιάστηκε ο πόλεμος του '36 στην Ισπανία.

Δύο λόγοι, δύο οράματα που αντηχούν παράξενα το παρόν μας και αποκαλύπτουν τη μυθιστορηματική τέχνη της Λυντί Σαλβέρ σε όλη της την ένταση, να ακροβατεί ανάμεσα στη βία και την ελαφρότητα, τη θηριωδία και τη φινέτσα, την εντέλεια και την εσκεμμένη παραφθορά.

Η Κριτική μου " Η Τελευταία των Στάνφιλντ " Marc Levy

Γράφει η Γεωργία Ρετετάκου

"Υπάρχουν τρεις εκδοχές σε μια ιστορία: Η δική σας...η δική μου...και η αλήθεια. Κανείς δεν λέει ψέμματα."

Μια εξαιρετική δραματική ιστορία που ξεσκεπάζει οικογενειακά μυστικά που ενώνουν τρεις γενεές, με έναν τρόπο υπέροχο και διεισδυτικό κατευθείαν στην καρδιά των γεγονότων και των προσωπικών επιλογών.  Μια ιστορία που αποδεικνύει με μια περίτρανη και αποστομωτική μέθοδο πως οι άνθρωποι είναι ικανοί για το καλύτερο, αλλά και για το χειρότερο. Και πως τις περισσότερες φορές μας λένε όσα θέλουν να μας πουν και μας δείχνουν όσα θέλουν να μας δείξουν.

Η δημοσιογράφος Eleanor-Rigby Donovan, ζεί στο Λονδίνο, όταν δεν ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο. Η ζωή της αναστατώνεται όταν λαμβάνει μια επιστολή στην οποία ο συντάκτης υπονοεί πως η μητέρα της είχε συμμετοχή σε ένα έγκλημα στο παρελθόν. Μια επιστολή γραμμένη με πονηρό τρόπο, ώστε να κρύβει την ταυτότητα του αποστολέα, αλλά και τις πραγματικές προθέσεις του. Δεδομένου ότι η μητέρα της Eleanor-Rigby έχει πεθάνει και μην θέλοντας να αναστατώσει τον πατέρα της, εκείνη θα αρχίσει να ψάχνει στα τυφλά αρπάζοντας τις μικρές ενδείξεις που υπάρχουν στην επιστολή. Βάζοντας αρχικά στο παιχνίδι τον δίδυμο αδερφό της και την μικρότερη αδερφή της.
Την ίδια ώρα μια επιστολή αντίστοιχη φτάνει στα χέρια του George Harrison Collins, ενός ξυλουργού που ζεί σε μια επαρχιακή πόλη στο Κεμπέκ του Καναδά. Σε αυτόν υποδεικνύει ο αποστολέας, με εύσχημο και προσχηματικό τρόπο την κρυμμένη αλήθεια για τον πατέρα του, που δεν γνώρισε ποτέ. Με μοναδικό σκοπό να αποκαλύψει την ταυτότητα του πατέρα του θα ακολουθήσει τις οδηγίες του αποστολέα που του δίνει ραντεβού σε ένα μπαρ ψαράδων στο λιμάνι της Βαλτιμόρης. Στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα ζητά απο την Eleanor-Rigby να συναντηθούν ο δικός της αποστολέας. Έτσι λοιπόν εκείνος απο το Κεμπέκ του Καναδά και εκείνη απο το Λονδίνο θα ταξιδεύσουν στην Βαλτιμόρη ώστε να συναντηθούν με το ίδιο το παρελθόν τους που συνδέεται αδιόρατα και να αποκαλύψουν μέσα από αυτό το πραγματικό πρόσωπο της οικογενειακής τους ιστορίας, αλλά και τις άγνωστες πτυχές του ίδιου τους του εαυτού.

Μια φωτογραφία στο μπαρ της συνάντησης τους. Ένα γράμμα που βρίσκει απρόοπτα στην τσέπη του παλτού της η Eleanor-Rigby. Ένας εκκεντρικός καθηγητής και η δύναμη της συνεργασίας των δυο κατ' ανάγκη συνοδοιπόρων σε αυτή την ιστορία, θα κουμπώσει εκείνα τα κομμάτια που μας παρουσιάζονται σιγά σιγά από το παρελθόν των οικογενειών τους.  Χαμένοι μέσα στην άγνοια των προθέσεων του άγνωστου αποστολέα. Καχύποπτοι και διστακτικοί μπροστά στα άγνωστα κίνητρα του. Αλλά και επιφυλακτικοί ακόμα και μπροστά στις δικές τους αμφιλεγόμενες κινήσεις και προθέσεις θα ψάξουν την αλήθεια ανάμεσα σε αφαιρέσεις, σε διασταυρώσεις γεγονότων και μαρτυριών με την δύναμη της λογικής και την αξία ενός συναισθήματος δυνατού που αρχίζει περίεργα να τους ενώνει..

Με δυνατή κινηματογραφική πλοκή και καταπληκτικά τοποθετημένα φλας μπακ η σύνθετη αλήθεια μας φανερώνεται σιγά σιγά. Διώχνοντας μακριά τις παραπλανητικές εκδοχές και τις ψεύτικες εικόνες που έχουν στο μυαλό τους οι δύο πρωταγωνιστές. Και ενώνοντας ταυτόχρονα σε μια συμβιβαστική και λυτρωτική γέφυρα τα εκούσια ή ακούσια λάθη του παρελθόντος. Μια περιπέτεια κρυμμένη μέσα σε ανομολόγητα ενοχικά μυστικά. Ένας αδιευκρίνιστος θησαυρός και ένα χαρτογραφημένο μονοπάτι που οδηγεί αμφίδρομα στην μοναδική αλήθεια της ιστορίας που βρίσκεται κρυμμένη ανάμεσα σε μικρά ή μεγάλα ψέματα. Ο συγγραφέας κτίζει με μαεστρία την ιστορία του, αποκαλύπτοντας σιγά σιγά, τα κομμάτια που ενώνουν τις ιστορίες του παρελθόντος με τα κίνητρα του αγνώστου που κινεί πλέον τα νήματα στο παρόν. Οι απροσδιόριστες προθέσεις του, που μένουν σκοτεινές και αδιευκρίνιστες μέχρι την τελευταία στιγμή. Τα αντιφατικά και διαρκώς εναλλασσόμενα συναισθήματα που δημιουργούνται από τις συνεχόμενες ανατροπές στις κινήσεις και στις πράξεις των ηρώων, οδηγούν σε ένα φρενήρη αναγνωστικό ταξίδι με σκοπό να δοθεί το απόλυτο φως στα πως και τα γιατί των ανθρώπινων πράξεων.


Έχοντας διαβάσει τα περισσότερα βιβλία του Marc Levy, έχω να πω πως ο συγκεκριμένος συγγραφέας έχει κάτι μαγικό στην πένα του και στον συλλογισμό του. Συνδυάζει εξαιρετικά τον λόγο του, με το συναίσθημα που πηγάζει από το κείμενο του. Την περιπέτεια, την αγωνία, την ανατρεπτική και αναπάντεχη τροπή των εξελίξεων της ιστορίας του. Αλλά και το καθοριστικό μήνυμα που περνάει μέσα από τα βιβλία του, έχει κάτι ιδιαίτερο και σημαντικό να μας υποδείξει. Στο συγκεκριμένο βιβλίο ακροβατεί ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα που μπορεί να κρύβει η πορεία μιας ζωής. Σε πολλά σημεία θα μπούμε στην διαδικασία να δικάσουμε τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Να τους κρίνουμε αρνητικά και σκληρά. Να δώσουμε λάθος όνομα στο πρόσημο των πράξεων τους. Όμως κάτω απο την επιφάνεια των πράξεων και των προθέσεων που υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη κίνηση και σκέψη υπάρχει αυτό που λέγεται ξεχωριστό και διαφορετικό βίωμα. Η ξεχωριστή αντίληψη μιας κατάστασης την δεδομένη στιγμή. Κάποιοι από τους ήρωες βίωσαν πόλεμο, εγκλεισμό, φόβο για την επιβίωση τους. Κάποιοι βίωσαν την απόρριψη, την προδοσία και τον υποθετικό παραγκωνισμό. Στις πράξεις όλων όμως κρύβεται πάντα το καλό και το κακό και ανάλογα με την περίσταση αυτό φανερώνεται ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία ή την δύναμη του καθένα. Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Η γέφυρα που ενώνει τις πράξεις των ανθρώπων είναι η συγχώρεση και αυτή έρχεται ξεκάθαρα σαν κάθαρση στο τέλος αυτού του ξεχωριστού βιβλίου.

Ένα βιβλίο που συμπυκνώνει μυστήριο, αγωνία, δυνατές και ανατρεπτικές εξελίξεις μέχρι την τελευταία αράδα. Χιούμορ που δίνουν ανάσα στο έντονα φορτισμένο ορισμένες φορές σκηνικό. Κοινωνικοπολιτικές ενστάσεις και παρατηρήσεις. Και είναι και αυτό ακόμα ένα δυνατό σημείο του βιβλίου. Ο ρόλος που παίζει στην ιστορία η αναφορά στις Κοινωνικές αδικίες. Οι σχέσεις ισότητας των δυο φύλων. Η καταστροφή του περιβάλλοντος και ένα σωρό άλλα θέματα που μένουν κρυμμένα στην σκιά των μεγάλων συμφερόντων. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως παρουσιάζει ιδανικά τον ιδεατό περιορισμό των προκαταλήψεων απέναντι σε ένα άτομο που πάσχει από μια ιδιαιτερότητα που κάποιοι την αποκαλούν ασθένεια. Έναν σημαντικό και ξεχωριστό ρόλο στο βιβλίο παίζει ο Michelle, ένας ενήλικας που πάσχει από το Σύνδρομο Άσπεργκερ και ζει μια φυσιολογική ζωή που του επιτρέπει να αφήνει γύρω του το δικό του προσωπικό στίγμα που θα καθορίσει εν πολλοίς και την ιστορία μας.

Απο το Λονδίνο στην Βαλτιμόρη. Απο το Κεμπέκ στην Νέα Υόρκη. Απο την κατεχόμενη Γαλλία του 1944 στα χρόνια της μεγάλης ελευθερίας του 1980. Από τα δύσκολα χρόνια της κατοχής στα χρόνια που είχες το δικαίωμα να επιλέξεις την δικιά σου πορεία στην ζωή.  Για όλα όμως υπάρχει ένα τίμημα που οι ήρωες το πληρώνουν και με το παραπάνω. Σε μια αναζήτηση της δικιάς τους προσωπικής αλήθειας όλοι οι ήρωες πρωτεύοντες και δευτερεύοντες θα αποφασίσουν αν θα συγχωρέσουν ή απλά θα αποδεκτούν την διαφορετική εκδοχή των όσων γνώριζαν ως τώρα.

"Οι προκαταλήψεις είναι προνόμιο των ανθρώπων που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα " 

Το Βιβλίο κυκλοφορεί απο τις Εκδόσεις Μάτι


Λίγα λόγια για το Βιβλίο


Η Έλινορ-Ρίγκμπι είναι δημοσιογράφος στο περιοδικό National Geographic και ζει στο Λονδίνο. Ένα πρωί, γυρίζοντας από ταξίδι, λαμβάνει ένα ανώνυμο γράμμα που την ενημερώνει ότι η μητέρα της είχε ένα εγκληματικό παρελθόν. 
Ο Τζορτζ-Χάρισον είναι ξυλουργός και ζει στο Καντόν ντε λ’ Έστ, στο Κεμπέκ. Ένα πρωί λαμβάνει και εκείνος το ίδιο ανώνυμο γράμμα, στο οποίο κάποιος κατηγορεί την μητέρα του για το ίδιο πράγμα. 
Η Έλινορ-Ρίγκμπι και ο Τζορτζ-Χάρισον δεν γνωρίζονται. Ο συγγραφέας των γραμμάτων δίνει στον καθέναν τους ραντεβού σε ένα μπαρ ψαράδων στο λιμάνι της Βαλτιμόρης, και τελικά το κοράκι δεν εμφανίζεται ποτέ. 
Ο Τζορτζ-Χάρισον και η Έλινορ-Ρίγκμπι συναντιούνται, ανακαλύπτοντας στον τοίχο του μπαρ μια κοινή φωτογραφία των μανάδων τους, όταν ήταν τριάντα χρονών. 

ΠΟΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΝΩΝΕΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ; 
ΠΟΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ; 
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ; 

Με το βιβλίο «Η Τελευταία των Στάνφιλντ», ο συγγραφέας διεισδύει στην καρδιά ενός μυστηρίου που στοιχειώνει τρεις γενιές, από την κατεχόμενη Γαλλία του καλοκαιριού του 1944 ως τη Βαλτιμόρη της απελευθερωμένης δεκαετίας του ’80, και από εκεί μέχρι το Λονδίνο και το Μόντρεαλ του σήμερα.


.