Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΕΚΔΟΣΕΙΣ 2014

Νίκη Χωμενίδης Χρήστος

Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που βρέφος εβδοµήντα ηµερών το συνέλαβαν και το έστειλαν εξορία στις Κυκλάδες. Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που –στη διάρκεια της Κατοχής και του Εµφυλίου– η οικογένειά του κόπηκε στα δύο, όµως εκείνο δεν έπαψε στιγµή να αγαπάει κανέναν τους. Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που –όταν γεννήθηκε– ο πατέρας του ήταν «ο ηρωικός αρχηγός των εργατών» και –όταν µεγάλωσε– έγινε «ο προδότης της εργατικής τάξης». Κι ας µην είχε προδώσει τίποτα από ό,τι πίστευε. Έζησε κάποτε ένα κορίτσι που πέρασε όλη του την εφηβεία στη βαθιά παρανοµία. Κλεισµένο σε ένα σπίτι, µε ψεύτικο όνοµα, χωρίς να πηγαίνει στο σχολείο, χωρίς να κάνει παρέες. Γιατί ήξερε πως, εάν οι Αρχές ανακάλυπταν ποιοι ήταν οι γονείς του, θα τους εκτελούσαν. Κι όταν επέστρεψε στην ελευθερία, το κορίτσι εκείνο ερωτεύτηκε παράφορα, κόντρα στη θέληση και στην ανοχή της οικογένειάς του. Το κορίτσι λεγόταν Νίκη. Και ήταν η µάνα µου. (Αυτό όµως έχει τη λιγότερη σηµασία.) Η ζωή της Νίκης είναι η ζωή όλων των παιδι...

Η δύναμη της αγάπης Remarque Erich Maria

Δεκαετία του ’30. Τα χιτλερικά σύννεφα σκοτεινιάζουν τον ουρανό της Ευρώπης. Πολιτικοί αντιφρονούντες, Εβραίοι, άνθρωποι με διαφορετικά πιστεύω οδηγούνται στην εξαθλίωση. Εκδιωγμένοι από τις εστίες τους, περνούν από συνοριακούς σταθμούς, φυλάκια και τελωνεία, περιφέρονται στους σκονισμένους δρόμους της Ευρώπης, αναζητώντας απελπισμένα μια πατρίδα. Ανάμεσά τους ο Γιόζεφ Στάινερ και ο νεαρός φοιτητής Λούντβιχ Κερν, που συλλαμβάνονται στη Βιέννη και εξορίζονται. Στο τραγικό οδοιπορικό τους ελλοχεύουν η βία και το μίσος. Σχοινοβατούν στην εξορία της ύπαρξης χωρίς να χάσουν την ελπίδα τους. Ο Στάινερ επιβιώνει πουλώντας κορδόνια και παραμάνες, ενώ ο Κερν θα ερωτευτεί τη Ρουτ, μια κυνηγημένη φοιτήτρια εβραϊκής καταγωγής. Το σπαραχτικό μυθιστόρημα του Ρεμάρκ αναδεικνύει με απαράμιλλη δύναμη την ανθρωπιά, την καλοσύνη και την αγάπη που αναδύονται από τη βαρβαρότητα του ναζιστικού καθεστώτος. Η αγάπη του Κερν και της Ρουτ τους δίνει τη δύναμη να συνεχίσουν, είναι η ύστατη ηλιαχτίδα στ...

Ο αόρατος άνθρωπος από το Σάλεμ Christoffer Carlsson

Μια νέα γυναίκα βρίσκεται δολοφονημένη σε ένα κέντρο φιλοξενίας για απόκληρους και για ανθρώπους με παρεκκλίνουσα συμπεριφορά στη Στοκχόλμη. Στην ίδια πολυκατοικία, δύο ορόφους πιο πάνω, ξυπνά ο αστυνομικός Λέο Γιούνκερ από τα γαλάζια φώτα των φάρων των περιπολικών. Ξεκινά η έρευνα για την ανεύρεση του δολοφόνου, αλλά κάθε βήμα προς τα εμπρός οδηγεί πιο βαθιά στο λαβύρινθο που έχει δημιουργήσει ο άφαντος δράστης. Είκοσι χρόνια πριν, την εποχή που ο Λέο ήταν έφηβος, γνώρισε δύο πρόσωπα που έμειναν για πάντα στην καρδιά του. Ήταν ο Τζον, που έγινε πολύ καλός του φίλος, και η αδελφή του Τζον, η Τζούλια, που έγινε κάτι παραπάνω από φίλη του. Ο άνθρωπος όμως που θα αλλάξει τα πάντα είναι αυτός που καραδοκεί στο σκοτάδι. «Αποµακρύνθηκα από την πόρτα του παλιού σου σπιτιού κι έφυγα. Κρύβοµαι. Ταξιδεύω τώρα που σου γράφω. Κινούµαι.; ε µου άρεσε να ταξιδεύω όταν ήµουν παιδί, τώρα όµως το γουστάρω. ?εν µπορείς να αιχµαλωτίσεις έναν άνθρωπο που κινείται. Το έµαθα καλά αυτό. Ο άνθρωπος που κι...

Η Κόκκινη Μαρία Κυριάκος Αθανασιάδης

Ένα αγόρι. Ένα κορίτσι που ζωγραφίζει στο χιόνι. Ένας έρωτας που γεννιέται. Μια κοινωνία που κρύβεται. Ένα μαχαίρι που κόβει. Μια αγάπη πελώρια, που λάμπει. Οι μαμάδες είναι τα πλάσματα του μεγάλου πυρετού. Γι’ αυτό κουφώσαμε τη γη και μεταφέραμε εκεί τα παιδικά κρεβάτια μας. Γι’ αυτό την είπαμε, συνωμοτικά, «Η Κόκκινη Μαρία». Ρούλα Γεωργακοπούλου, δημοσιογράφος Παράξενο, πνευματώδες, εύστοχο, απόλυτα σημερινό: η Κόκκινη Μαρία είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι. Άρης Δημοκίδης, συγγραφέας, δημοσιογράφος (Lifo) Πέρα από το αναντίρρητο, απαστράπτον ταλέντο του Κυριάκου Αθανασιάδη, και τη βαθιά αναγνωστική του καλλιέργεια –που του επιτρέπει, από βιβλίο σε βιβλίο, να δοκιμάζει τα όρια του αστικού μυθιστορήματος όπως μας το κληροδότησαν ο Ντίκενς και ο Μπαλζάκ–, αυτό που κάνει τη γραφή του τόσο μαγικά οικεία είναι η αγάπη που τον διαπνέει για κάθε του λογοτεχνικό δημιούργημα. [...] Είναι αυτό το γνώρισμα πάνω απ’ όλα που καθιστά την ανάγνωση της Κόκκινης Μαρίας μια τόσο συγκλονι...

Η διαθήκη της Μαρίας Colm Tóibín

Με τρυφερότητα και θλίψη, με πικρία και οργή, η Μαρία καταθέτει τη δική της εκδοχή του συγκλονιστικού γεγονότος που υπήρξε καθοριστικό τόσο για την ίδια όσο και για την ανθρωπότητα. Γερασμένη, καταπονημένη και εξόριστη, η Μαρία αγνοεί την παράμετρο ανθρωπότητα. Για εκείνη μετράει το ότι το παιδί της πέθανε με τρόπο σκληρό και απάνθρωπο για έναν απροδιόριστο σκοπό, σε μια εποχή αλλαγών και ανακατατάξεων. Καθώς η ζωή της έχει αρχίσει να παίρνει μυθικές διαστάσεις, η Μαρία αποφασίζει να μιλήσει. Μέσα από τη σπαρακτική αφήγηση των γεγονότων αναδύεται όχι μόνον η τραγική μορφή της μητέρας αλλά και η μορφή της γυναίκας που ασκεί με το ίδιο ήθος και αυστηρότητα την κριτική και την αυτοκριτική. Η διαθήκη της Μαρίας ήταν στη βραχεία λίστα του βραβείου Μπούκερ για το 2013 και έχει ανέβει με μεγάλη επιτυχία σε θεατρική σκηνή του Λονδίνου.

Ο θησαυρός του χρόνου Μένης Κουμανταρέας

... Τον περισσότερο καιρό πίνοντας και κουτσοπίνοντας άκουγα με δέκα αυτιά αυτές τις ιστορίες που, είτε γνήσιες είτε πλαστές, είχαν ένα ενδιαφέρον για μένα, που ζητούσα να ξεφύγω από τη δική μου ιστορία. Μία μόνο προϋπόθεση έθετα: αυτός που τις έλεγε να ξέρει να τις αφηγείται, να σε μεταφέρει αλλού και να σου εξάπτει τη φαντασία. Τότε με έκαναν να θέλω να πω κι εγώ μια ιστορία. Μα εγώ, βλέπεις, προτιμώ να τις γράφω... Ένα μυθιστόρημα για την απώλεια. Την απώλεια όχι μόνο ενός ανθρώπου, αλλά και την απουσία που αυτή συνεπάγεται. Μια αφήγηση ανάμεσα στην παραίσθηση και στην άγρια πραγματικότητα. Μια περιπέτεια που οδηγεί στην αναζήτηση και απόκτηση ενός θησαυρού. Να είναι τάχα αυτός ο θησαυρός του χρόνου;

Ο θεός της ερήμου Wilbur Smith

Πρώην σκλάβος. Φιλόσοφος. Ο Εκλεκτός. Από ασήμαντος σκλάβος ο Τάιτα κατάφερε να αναδειχθεί στον πιο έμπιστο σύμβουλο του φαραώ. Μόνο αυτός μπορεί να σχεδιάσει και να φέρει σε πέρας την αποστολή που θα επιτρέψει στην Αίγυπτο να ανακτήσει τη χαμένη της αίγλη. Στο πλάι του θα σταθούν οι στενοί συνεργάτες του Ζάρας και Χουί, καθώς και οι κόρες του φαραώ, οι πριγκίπισσες Τεχουτί και Μπεκαθά. Οι Υξώς είναι οι αιώνιοι εχθροί της Αιγύπτου. Ο Τάιτα έχει ένα σχέδιο που θα επιτρέψει στον φαραώ να τους συντρίψει και παράλληλα θα του εξασφαλίσει την πολύτιμη συμμαχία της Κρήτης. Από τις όχθες του Νείλου μέχρι τα βάθη της ερήμου, τη Βαβυλώνα και την Κρήτη, το επικό ταξίδι του Τάιτα και των συντρόφων του θα είναι γεμάτο περιπέτεια, μυστήριο, ίντριγκες, προδοσία, έρωτα και απροσδόκητους κινδύνους.

Ο λαβύρινθος στην άκρη του κόσμου Marcello Simoni

Μέσα στο βαθύ σκοτάδι του Μεσαίωνα η γνώση διαχωρίζεται σε χρηστή και διαβολική, η Φυσική φιλοσοφία του Αριστοτέλη θεωρείται απαγορευμένο βιβλίο, η επιστήμη βρίσκεται σε σύγκρουση με τη θεολογία και τα τάγματα της καθολικής εκκλησίας ισοπεδώνουν πόλεις και σπέρνουν τον θάνατο. Ένας χρυσοκέντητος αστρολογικός μανδύας και το ανεκτίμητο αντίτιμό του, καθώς και μια σειρά στυγερών φόνων αναγκάζουν τον Ιγνάθιο του Τολέδου, έμπορο βιβλίων και ιερών λειψάνων, να συνταξιδέψει με έναν εξόριστο καθηγητή ιατρικής και τον προστατευόμενό του, ο οποίος ακούει στο όνομα Θωμάς Ακινάτης.

Λογοτεχνικές Στιγμές " Κατά μόνας " Αντρές Νέουμαν

"Έχει το χάρισμα. Κάθε καλός αναγνώστης θα εντοπίσει στις σελίδες του αυτό που βρίσκει κανείς μόνο στην υψηλή λογοτεχνία, εκείνη που γράφουν οι πραγματικοί ποιητές. Η λογοτεχνία του 21ου αιώνα θα ανήκει στο Νέουμαν και σε μια χούφτα απ΄τους εξ΄αίματος αδελφούς του." Ρομπέρτο Μπολάνιο "Όταν βλέπω δύο ανθρώπους να φιλιούνται, νοµίζοντας ότι αγαπιούνται, νοµίζοντας ότι η αγάπη τους θα κρατήσει, ψιθυρίζοντας ο ένας στον άλλον εν ονόµατι ενός ενστίκτου στο οποίο δίνουν µεγαλόπρεπα ονόµατα, όταν τους βλέπω να χαϊδεύονται µ' αυτή τη νοσηρή λαχτάρα, µ' αυτή την προσδοκία να συναντήσουν κάτι κρίσιµο στο δέρµα του άλλου, όταν βλέπω τα στόµατά τους να κολλάνε µεταξύ τους, τις γλώσσες τους να µπλέκονται, τα φρεσκολουσµένα µαλλιά τους, τ' άναρχα χέρια τους, τα υφάσµατα που αγγίζονται κι ανασηκώνονται σαν την πιο ρυπαρή αυλαία, το αγχώδες τικ των γονάτων που ξεπηδούν σαν ελατήρια, τα φτηνά κρεβάτια, τα ξενοδοχεία ηµιδιαµονής που αργότερα θα τα θυµούνται σαν παλάτια, ότ...

Στα μονοπάτια της καρδιάς Κατερίνα Σωπύλη

Η Μυρτώ μια κλασική εργαζόμενη μητέρα. Βάζει τη ζωή της σε δεύτερη μοίρα για χάρη της οικογένειας της. Μια αποκάλυψη θα έρθει να ταράξει τα ήρεμα νερά της καθημερινότητας της. Τι γίνεται όταν η Μυρτώ αντιλαμβάνεται πως, ο'τι κάνει δεν έχει αντίκρυσμα; Μια ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Μια γυναίκα που ψάχνει να βρει την χαμένη της αυτοπεποίθηση κάνοντας ένα νέο ξεκίνημα. Η Μυρτώ είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Ψάχνει να βρει τρόπο και τόπο να στεγάσει τα όνειρα της ακολουθώντας τα μονοπάτια της καρδιά της. Που θα την οδηγήσει άραγε η προσπάθεια, να κερδίσει τα χαμένα όνειρα της...

Για δύο δευτερόλεπτα Rachel Joyce

Είναι ένα πρωινό του 1972 -ένα συνηθισμένο πρωινό σαν όλα τ' άλλα. Ο εντεκάχρονος Μπάιρον ξυπνάει και βρίσκει τη σχολική στολή του προσεκτικά απλωμένη στην καρέκλα του γραφείου του. Στην κουζίνα, η αδελφή του παίζει με το κουτί των δημητριακών, όπως κάθε μέρα, και ακούγεται ο γνώριμος ρυθμικός ήχος από τα τακούνια της μητέρας του που περιφέρεται στο σπίτι φροντίζοντας να είναι όλα τέλεια. Ωστόσο, έξω επικρατεί πυκνή ομίχλη, και καθώς η μητέρα του τον πηγαίνει στο σχολείο με το αυτοκίνητο, φαίνεται να προκαλεί ένα τρομακτικό ατύχημα -αλλά ο μόνος που το αντιλαμβάνεται είναι ο Μπάιρον. Μέσα σε μόλις δύο δευτερόλεπτα, ο τέλειος κόσμος του θρυμματίζεται. Φοβούμενος να μιλήσει στους γονείς του, ο Μπάιρον εμπιστεύεται το μυστικό στον καλύτερό του φίλο, τον Τζέιμς, και μαζί καταστρώνουν ένα σχέδιο για να διορθώσουν το λάθος που απειλεί ν' αλλάξει τα πάντα στη ζωή τους. Δύο παράλληλες ιστορίες που ξετυλίγονται αριστοτεχνικά -η μία στο σήμερα, η άλλη στο χθες... Ένα βαθιά συγκινητικ...

Τα τρία επίπεδα της ζωής Τζούλιαν Μπαρνς

Συνδυάζεις δύο ανθρώπους που δεν είχαν συνυπάρξει προηγουμένως. Κάποιες φορές το αποτέλεσμα μοιάζει με εκείνη την πρώτη απόπειρα του ανθρώπου να προσδέσει ένα μπαλόνι με υδρογόνο πάνω από ένα μπαλόνι αερόστατου με θερμό αέρα. Τι προτιμάτε: να συντριβείτε και μετά να καείτε ή να καείτε και μετά να συντριβείτε; Άλλοτε όμως ο συνδυασμός λειτουργεί καλά και τότε δημιουργείται κάτι νέο και ο κόσμος αλλάζει. Έπειτα, κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, ο ένας τους χάνεται. Κι αυτό που χάνεται είναι περισσότερο από το άθροισμα όσων υπήρχαν προηγουμένως. Κάτι τέτοιο μπορεί να μην ισχύει από μαθηματική άποψη, ισχύει όμως από συναισθηματική. Ένα βιβλίο για τις πρώτες πτήσεις με αερόστατο, για την επινόηση της αεροφωτογραφίας, για την αγάπη και την οδύνη της απώλειας του αγαπημένου προσώπου. Ένα αφήγημα πολύ προσωπικό, που επιβεβαιώνει τον χαρακτηρισμό που αποδόθηκε στον Τζούλιαν Μπαρνς κατά τη βράβευσή του με το Man Booker το 2011: "ένας ασύγκριτος μάγος της καρδι...

Melioribus annis Η Αθήνα τις χρυσές δεκαετίες του 60 και του 70 Νίκος Ταραντίνος

Αυτός ήταν ο κόσμος που μόλις είχε σβήσει και ο καθένας μας έβαζε τη σφραγίδα του, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του στον νέο κόσμο που ανέτελλε. Ήμαστε οι πρωτοπόροι και το χαιρόμασταν. Το χαιρόμασταν σε κάθε μας κίνηση, σε κάθε μας έκφραση. Πειραματιζόμασταν με καινούργιες εμπειρίες και δοκιμάζαμε καινούργια πράγματα. Ονειρευόμασταν, αλλά συγχρόνως ακουμπούσαμε και το όνειρο, πιάναμε το άπειρο και το φέρναμε εκεί που έφταναν τα χέρια μας. Τίποτα δεν ήταν ακατόρθωτο. Ήμαστε ελεύθεροι χωρίς παρωπίδες και χαλινάρια που να μας εμποδίζουν από το να φτάσουμε το «όνειρό» μας. Έφευγε η εποχή τού πρέπει και του «καθωσπρέπει». Οι τοίχοι, που είχαν υψωθεί από αιώνες, γκρεμίζονταν εκκωφαντικά. Παίζαμε, φλερτάραμε, τα φτιάχναμε, τσακωνόμαστε, χωρίζαμε, τα ξαναβρίσκαμε, γιατί «έτσι μας άρεσε!». Ήταν μια έκφραση που δεν είχε ειπωθεί στο παρελθόν με τόση ένταση από τόσο πολλούς. «Έτσι μας άρεσε!» Ο αέρας φυσούσε και σκόρπιζε προκαταλήψεις αιώνων. Δεν υπήρχαν σύνορα και όρια. Η επιστήμη κάλπαζε, ...

Η Κριτική μου για το " Οι Άχραντοι " Αθανάσιος Βήτας

Γράφει η Γεωργία Ρετετάκου Πληροφορίες για το  ΒΙΒΛΙΟ ΔΙΑΒΑΣΤΕ  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ  απο το Βιβλίο    Σε ένα ορεινό χωριό το Δρύσταλο την εποχή του μεσοπολέμου εκτυλίσσεται η ιστορία αυτού του βιβλίου που έχει πολλές προεκτάσεις, πολλούς αποδέκτες, πολλά μηνύματα, αλλά κυρίως πολλές αλήθειες που ακόμα και σήμερα είναι δύσκολο να ειπωθούν με την καθαρή τους έννοια. Μέσα απο τις περιγραφές της ζωής των κατοίκων του χωριού καθ' όλη την εξέλιξη της ιστορίας μας παρακολουθούμε την ζωή, τις αξίες τα προβλήματα, τα βιώματα μιας ολόκληρης εποχής που καθρεφτίζει την εικόνα μιας ολάκερης γενιάς. Με εξαιρετική γραφή και ενδελεχή εμβάθυνση τόσο των ηρώων όσο και του χρονικού πλαισίου στο οποίο αναφέρεται η ιστορία μας ο συγγραφέας άλλοτε μας κατευθύνει και άλλοτε μας ξεγελά, με μια και μοναδική πρόθεση. Να μελετήσουμε τις σκέψεις των ανθρώπων. Να κατανοήσουμε τις προθέσεις, τις συνθήκες και τις καταστάσεις που οδηγούν την πορεία της ζωής προς μια κατεύθυνση άλλη απο αυτή π...

Η Εβραία νύφη Νίκος Δαββέτας

Κάθε µέρα πεθαίνουµε κι από λίγο. Πεθαίνουµε διακριτικά, χωρίς βιασύνες, δίχως ντροπές, µε θάρρος, µε επαγγελµατική αξιοπρέπεια. Αιµορραγούµε οικογενειακώς, ποτίζοντας εκείνο το παχύ χορτάρι που άλλοτε οι πρόγονοί µας ξαπλωµένοι πάνω του ονειρευόντουσαν πως «αύριο όλα θα διορθωθούν», υπάρχουν περιθώρια, αν όχι γι’ αυτούς, τουλάχιστον για τα παιδιά τους. Αθήνα−Βερολίνο−Θεσσαλονίκη. Μια νέα γυναίκα αναζητά στοιχεία για την εμπλοκή του πατέρα της στον αφανισμό των Ελλήνων Εβραίων. Με πρόσχημα τη ζωγραφική, στη σκιά άγνωστων θυμάτων, οικογενειακών φαντασμάτων και μιας αδιόρατης ενοχής, πασχίζει να ανακαλύψει το λεπτό όριο ανάμεσα στη ζωή που ζούμε και στη ζωή που επινοούμε.

Όρυξ και Κρεϊκ Μάργκαρετ Άτγουντ

Τα γουρούνια μπορεί να μην πετούν, αλλά σίγουρα έχουν υποστεί κάποια περίεργη μετάλλαξη. Το ίδιο ισχύει και για τους λύκους και τα ρακούν. Ένας άνδρας που κάποτε ονομαζόταν Τζίμι τώρα αυτοαποκαλείται Χιονάνθρωπος και ζει σ’ ένα δέντρο, τυλιγμένος με παλιά σεντόνια. Η φωνή της Όρυξ, της γυναίκας που αγάπησε, τον στοιχειώνει∙ τον περιπαίζει. Και τα Παιδιά του Κρέικ με τα πράσινα μάτια είναι, για κάποιο λόγο, δική του ευθύνη. Καλωσήρθατε στον εξωφρενικό κόσμο της Μάργκαρετ Άτγουντ. Σας ενδιαφέρει πολύ η τεχνολογία και ο αντίκτυπός της στην κοινωνία. Εκτός του ότι έχετε γράψει γι’ αυτή, την έχετε υιοθετήσει και στη ζωή σας σε ένα βαθμό.

Τα χίλια φθινόπωρα του Γιάκομπ ντε Ζουτ Ντέιβιντ Μίτσελ

Φανταστείτε μια αυτοκρατορία που επί ενάμιση αιώνα έχει κρατήσει τον κόσμο μακριά της. Απαγορεύεται η έξοδος σε όλους, οι ξένοι αποκλείονται, οι θρησκείες τους απαγορεύονται και οι ιδέες τους αντιμετωπίζονται με βαθιά καχυποψία. Ωστόσο, υπάρχει μια αλλόκοτη ρωγμή σ’ αυτό το κράτος-φρούριο: ένα τεχνητό περιτειχισμένο νησί συνδεδεμένο με ένα λιμάνι της χώρας, και επανδρωμένο από μια χούφτα Ευρωπαίους εμπόρους. Και, παρότι η πύλη προς τη στεριά είναι κλειδωμένη, δεν μπορεί να εμποδίσει τα μυαλά -ή τις καρδιές- να σμίξουν. Το έθνος είναι η Ιαπωνία στη συμβολή δύο αιώνων (18ος-19ος), το λιμάνι το Ναγκασάκι, και το νησί η Ντετζίμα. Εδώ αναπτύσσεται αυτό το πανοραμικό, πυκνό μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Μίτσελ. Κι εδώ, ένας νεόφερτος Ολλανδός υπάλληλος, ο Γιάκομπ ντε Ζουτ, εμπλέκεται σε μια σκοτεινή περιπέτεια διπροσωπίας, αγάπης, ενοχής, πίστης και φόνου... Αλλά την ίδια ώρα, δίχως ο ίδιος ή οι συμπατριώτες του να το γνωρίζουν, ο άξονας της παγκόσμιας ισχύος γυρίζει... Σ' αυτή την ιστορ...

Για μια χαψιά ψωμί Κώστας Σπρίντζιος

Με αφετηρία την Κρανιά του Κάτω Ολύμπου, περιγράφεται η "Οδύσσεια" του Κουτσιούλα, ενός αγνού παιδιού της υπαίθρου, το οποίο, αφού, μετά τη δολοφονία των γονιών του, έζησε στο πετσί του την κτηνωδία του συγγενικού του περιβάλλοντος και μάλιστα της θείας του σε όλο της το μεγαλείο, βρέθηκε και πέρασε την παιδική του ηλικία στη φιλόξενη καλύβα ενός βοσκού, του παππού του, ο οποίος και τον μύησε στον κόσμο των ανθρώπινων αξιών, καθιστώντας τον ικανό να βρει το δικό του δρόμο, μέσα από πολλές περιπέτειες και αναπάντεχες γνωριμίες με ανθρώπους... Τελικά τα αδιέξοδα και το δράμα του ήρωα, θύμα συχνά προκαταλήψεων και δεισιδαιμονιών, που κυριαρχούν την εποχή εκείνη στην ύπαιθρο αλλά και στην ελληνική κοινωνία γενικότερα, θα μπορέσουν να οδηγήσουν τον Κουτσιούλα και μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων στο να βρουν το δρόμο τους προς την ευτυχία και την καταξίωση στον εαυτό τους και στους συνανθρώπους τους;

Για δύο δευτερόλεπτα Rachel Joyce

Είναι ένα πρωινό του 1972 -ένα συνηθισμένο πρωινό σαν όλα τ άλλα. Ο εντεκάχρονος Μπάιρον ξυπνάει και βρίσκει τη σχολική στολή του προσεκτικά απλωμένη στην καρέκλα του γραφείου του. Στην κουζίνα, η αδελφή του παίζει με το κουτί των δημητριακών, όπως κάθε μέρα, και ακούγεται ο γνώριμος ρυθμικός ήχος από τα τακούνια της μητέρας του που περιφέρεται στο σπίτι φροντίζοντας να είναι όλα τέλεια. Έξω επικρατεί πυκνή ομίχλη. Καθώς όμως η μητέρα του τον πηγαίνει στο σχολείο με το αυτοκίνητο, φαίνεται να προκαλεί ένα τρομακτικό ατύχημα -αλλά ο μόνος που το αντιλαμβάνεται είναι ο Μπάιρον. Μέσα σε μόλις δύο δευτερόλεπτα ο τέλειος κόσμος του θρυμματίζεται. Φοβούμενος να μιλήσει στους γονείς του, ο Μπάιρον εμπιστεύεται το μυστικό στον καλύτερό του φίλο, τον Τζέιμς, και μαζί καταστρώνουν ένα σχέδιο για να διορθώσουν το λάθος που απειλεί ν αλλάξει τα πάντα στη ζωή τους. Δυο παράλληλες ιστορίες που ξετυλίγονται αριστοτεχνικά -η μία στο σήμερα, η άλλη στο χθες... Ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για ...

Ο Απρίλης στάθηκε αλήτης Γιάννης Φιλιππίδης

Ένας Απρίλης πλανευτής, μια γυναίκα που ωριμάζει σαν ακριβό κρασί, ένα νησί γεννημένο από λάβα, η Σαντορίνη, κι ένας οριστικός έρωτας που δεν κουράστηκε ποτέ να περιμένει, συνθέτουν το παζλ των τριάντα ωρών που θα χρειαστεί η Στέλλα μέχρι να δει ολοκάθαρα μέσα της και γύρω της. Πώς περνάνε έτσι εύκολα κι απλά ολόκληρα κομμάτια μιας ζωής, που θεωρείς απροσμέτρητη σε μάκρος, αλλά κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είναι καθόλου; Σαράντα εννέα χρόνια ωριμότητας είναι αναγκαία για να καθαρίσει αίφνης η ομίχλη που κουκουλώνει συναισθήματα, ανάγκες και όσα η ίδια αντιλαμβάνεται ως φυσικό κόσμο γύρω της. Ίσως γιατί τη στιγμή που αισθάνεται ότι έχει κατορθώσει την αντιστροφή του χρόνου, τα πάντα φαντάζουν φωτεινά, ανεπηρέαστα από τις στροφές των ρολογιών. Τριάντα ώρες στην καρδιά ενός Απρίλη υπόσχονται να φυσήξουν καινούριο άνεμο, να ξεσκονίσουν μνήμες που χρειάστηκε να κρατηθούν κρυμμένες, εγκλωβισμένες στο κουτάκι με τα παλιά θέλω της, που ξέμειναν απραγματοποίητα. Γιατί έρχεται κάποτε...