Η δύναμη της αγάπης Remarque Erich Maria

Δεκαετία του ’30.

Τα χιτλερικά σύννεφα σκοτεινιάζουν τον ουρανό της Ευρώπης. Πολιτικοί αντιφρονούντες, Εβραίοι, άνθρωποι με διαφορετικά πιστεύω οδηγούνται στην εξαθλίωση. Εκδιωγμένοι από τις εστίες τους, περνούν από συνοριακούς σταθμούς, φυλάκια και τελωνεία, περιφέρονται στους σκονισμένους δρόμους της Ευρώπης, αναζητώντας απελπισμένα μια πατρίδα.

Ανάμεσά τους ο Γιόζεφ Στάινερ και ο νεαρός φοιτητής Λούντβιχ Κερν, που συλλαμβάνονται στη Βιέννη και εξορίζονται. Στο τραγικό οδοιπορικό τους ελλοχεύουν η βία και το μίσος. Σχοινοβατούν στην εξορία της ύπαρξης χωρίς να χάσουν την ελπίδα τους. Ο Στάινερ επιβιώνει πουλώντας κορδόνια και παραμάνες, ενώ ο Κερν θα ερωτευτεί τη Ρουτ, μια κυνηγημένη φοιτήτρια εβραϊκής καταγωγής.

Το σπαραχτικό μυθιστόρημα του Ρεμάρκ αναδεικνύει με απαράμιλλη δύναμη την ανθρωπιά, την καλοσύνη και την αγάπη που αναδύονται από τη βαρβαρότητα του ναζιστικού καθεστώτος. Η αγάπη του Κερν και της Ρουτ τους δίνει τη δύναμη να συνεχίσουν, είναι η ύστατη ηλιαχτίδα στο σκοτάδι της εκμηδένισης των ανθρώπινων αξιών.

«Και μέσα σ’ αυτά, χαμένος, ολομόναχος, τρεκλίζοντας, κουρασμένος, λαχταρώντας φλογερά την παρουσία των ανθρώπων, αλλά και γεμάτος φόβο για όλα, θα βρισκόταν ο Λούντβιχ Κερν, μικρή σπίθα ζωής, μικρούλα, τρεμάμενη. Κι όλα τούτα μόνο και μόνο γιατί ένα χαρτάκι που λεγόταν διαβατήριο χώριζε αυτόν και τον υπάλληλο που χασμουριόταν από πλήξη στο γραφείο του. Με τον ίδιο ρυθμό χτυπούσε το αίμα τους, το ίδιο σκαρί είχαν τα μάτια τους, στους ίδιους ερεθισμούς αντιδρούσαν τα νεύρα τους και στην ίδια προέκταση ξετυλιγόταν η σκέψη τους. Κι ωστόσο τους χώριζε άβυσσος. Όλα σ΄ αυτούς ήταν διαφορετικά. Η αταραξία του ενός γινόταν μαρτύριο για τον άλλο. Ο ένας ήταν κύριος κι ο άλλος απόκληρος. Και η άβυσσος που τους χώριζε κρεμόταν από ένα κομματάκι χαρτί μ΄ ένα όνομα γραμμένο και μια κοινή υπογραφή»