Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η Κριτική μου " Το Κύκλωμα " Γιώργος Σταφυλάς- Γράφει η Γεωργία Ρετετάκου

Γράφει η Γεωργία Ρετετάκου Είναι το πρώτο βιβλίο του Γιώργου Σταφυλά που διαβάζω. Έχει προηγηθεί το βιβλίο με τον τίτλο "Συγκάλυψη" που σίγουρα θα είναι και αυτό ένα από τα επόμενα αναγνώσματα μου. Μιας και ο συγγραφέας κατάφερε να με κερδίσει με την πλοκή και την διακύμανση της ιστορίας του. Αλλά κυρίως με την γνώση εις βάθος της σαθρότητας που υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία και στα κέντρα εξουσίας που ορίζουν τους νόμους της νύχτας και καλύπτουν στο σκοτάδι τις παράνομες και εγκληματικές πράξεις μιας σειράς ανθρώπων ευυπόληπτων, αλλά και σκοτεινών. Που ζουν κάτω από μια βιτρίνα χλιδής και λάμψης. Κινδύνου, εξάρτησης και φόβου. Μια αλυσίδα ανθρώπων που στηρίζει ο ένας τον άλλον με διαφορετικό ρόλο ώστε να διατηρήσει τις ισορροπίες μέσα σε ένα Κύκλωμα σκοτεινό και αδιάρρηκτο. Πόσο δύσκολο είναι να μπεις στο Κύκλωμα και πόσο δύσκολο να εξέλθεις από αυτό; Το πτώμα μιας νεαρής φοιτήτριας, τσακισμένο στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, θα φέρει αντιμέτωπο τον Αστυνόμο Λάμπρου...

Η ανάκριση Μαγκλίνης Ηλίας

Η Μαρίνα είναι μία οργισμένη καλλιτέχνις, μία ηδονοθήρας που πασχίζει να δραπετεύσει από την εμμονή της με τον σωματικό και ψυχικό βιασμό που υπέστη ο πατέρας της στα κολαστήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ. Καμβάς της τέχνης της και σάκος του μποξ το σώμα της, το οποίο βασανίζει η ίδια εξαιτίας των διατροφικών της διαταραχών. Όταν αποφασίζει να υποβάλει τον πατέρα της σε μια νέα άτυπη ανάκριση έρχεται η στιγμή της μεγάλης σύγκρουσης. Μια ιδιότυπη ματιά στην Αθήνα του σήμερα, με αναδρομές στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας. Μια φρέσκια, σπαρταριστή, καθαρή ανάγνωση, καθόλου φορτισμένη πολιτικά, καθόλου νοσταλγική, καθόλου αφοριστική. Ο συγγραφέας δεν χαρίζεται σε κανέναν, ούτε σε βασανιστές, ούτε σε θύματα. Εξάλλου οι ήρωές του είναι συνεχώς και τα δύο: θύματα και βασανιστές. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Πορτοκαλάκη.

Πίστη και περηφάνια Δημήτρης Βαρβαρήγος

 O πολυδιαβασμένος συγγραφέας ζωντανεύει την ανθρώπινη μοίρα στη μεσοπολεμική εποχή, στην Αθήνα. Θεματοποιεί τα γυρίσματα της ιστορίας με ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα γεμάτο περιπέτειες και ανατροπές, εμβαθύνοντας με ρεαλισμό στον ψυχικό κόσμο των ηρώων του. Πρόσωπα εύθραυστα και δυνατά, ευαίσθητα και ανένταχτα που αναδεικνύουν με τη δράση τους τη δύναμη της ανθρώπινης φύσης, εξιδανικεύουν την αισιοδοξία της νιότης, τους δεσμούς αίματος, τη φιλία, τον έρωτα την αγάπη και νικούν κάθε εμπόδιο. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές, καλοδουλεμένους χαρακτήρες και ζωντανές εικόνες σαν ζωγραφικοί πίνακες. Αλκυόνη Παπαδάκη, συγγραφέας

Η κόρη του χρόνου Tey Josephine

Ο Άλαν Γκραντ, επιθεωρητής της Scotland Yard, αν και ακινητοποιημένος στο νοσοκομείο λόγω σοβαρού ατυχήματος, επιχειρεί να εξιχνιάσει το πιο πολυσυζητημένο έγκλημα στην ιστορία της Αγγλίας: τις δολοφονίες δύο πριγκίπων τον 15ο αιώνα, διαδόχων του θρόνου, και τον ρόλο που διαδραμάτισε ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ'. Όταν ο Γκραντ αναρρώσει, θα έχει ολοκληρώσει την εξιχνίαση του φόνου, όμως το αποτέλεσμα δεν θα είναι αυτό που περίμενε ο ίδιος ή ο αναγνώστης. Η "Κόρη του χρόνου" (1951) ψηφίστηκε το 1990 ως η καλύτερη ιστορία μυστηρίου όλων των εποχών. Ολόκληρες γενιές αναγνωστών συνεχίζουν να αναρωτιούνται ποια είναι η αλήθεια για τις μακρινές εκείνες δολοφονίες. Η Josephine Tey (ψευδ. της Elizabeth Mackintosh, 1896-1952) ήταν μυθιστοριογράφος και θεατρική συγγραφέας, εξέχουσα μορφή των αγγλικών γραμμάτων.

Στη γη της αιώνιας θλίψης Γιάννης Κυζιρόπουλος

Ο Ιάσονας και οι φίλοι του πασχίζουν να επιβιώσουν σε μια Αθήνα που μαστίζεται από λιμό. Στην προσπάθειά τους να βρουν τροφή πέφτουν σε ενέδρα, με αποτέλεσμα να χάσει τους συντρόφους του. Ο ίδιος καταφέρνει να διαφύγει και κάνει σκοπό της ζωής του να πάρει εκδίκηση. Στην πορεία γνωρίζει έναν μυστηριώδη ξένο που θα αλλάξει όλα όσα νόμιζε πως ήξερε, καθώς και τον έρωτα της ζωής του. Μέσα από ζωντανές περιγραφές, αναδρομές στο παρελθόν και αλλεπάλληλες ανατροπές, ξετυλίγεται μαεστρικά μια αλληλουχία γεγονότων η οποία οδηγεί την πλοκή προς μία κορύφωση που έχει χτιστεί από την πρώτη κιόλας σελίδα. Πρόκειται για μια ιστορία για τις ιδέες, τον έρωτα, την αγάπη, την ελευθερία, τη νομοτέλεια που διέπει τον κόσμο και την αναζήτηση του νοήματος της ύπαρξης. Οι κεντρικοί χαρακτήρες μοιάζουν παγιδευμένοι σε μια σκακιστική παρτίδα στον χωροχρόνο, και μας κάνουν να αναρωτιόμαστε κατά πόσον μπορούμε να ελέγξουμε τη ζωή και τη μοίρα μας. Ένα αλληγορικό αστικό μυθιστόρημα, ένα σκοτεινό παραμύθι, ...

Κλεψύδρα Χάρης Βασιλάκος

Με φόντο τα Αναφιώτικα, η Κλεψύδρα είναι μια ιστορία που περιστρέφεται γύρω από τον χρόνο και τη χαοτική αναζήτηση της αγάπης. Μια διεισδυτική αποτύπωση του ψυχισμού της σύγχρονης κοινωνίας· του χρηματιστηρίου, της διαφθοράς, της οικονομικής κρίσης και της ανθρώπινης απληστίας. Τρεις κινηματογραφικές λήψεις με κεντρικό άξονα την οικογένεια Βερνάρδου, τα ένοχα μυστικά της και τα παιχνίδια της μοίρας. Τρία κάδρα ενός στιλιζαρισμένου ερωτικού δράματος με αποχρώσεις ψυχολογικού θρίλερ. Οι προβληματικοί χαρακτήρες, εγκλωβισμένοι ασφυκτικά σε κλειστοφοβικές σκέψεις και βίαια διλήμματα, ραμμένοι σ’ ένα διαρκές παιχνίδι με την υπαρξιακή αγωνία, έλκονται από αυτό που τους τρομάζει. Μια μελαγχολική και ρετρό Πλάκα στήνει το πλαίσιο μέσα στο οποίο η κυνική πραγματικότητα θα πλέξει τον κύκλο της, μέχρι να ρίξει τους τίτλους τέλους…

Τι να σημαίνουν οι σημύδες; Μιχάλης Μπουναρτζίδης

Τη ρώτησε μόνο για τις σημύδες που είδε στο όνειρό του. Τι να σήμαιναν; Είχε περάσει κιόλας μια εβδομάδα από τότε που έφυγε με το τρένο ο αδελφός Ευγένιος, και οι ρυθμοί στο μοναστήρι επανήλθαν στο κανονικό. Το κανονικό είχε φθάσει να είναι μια ντουζίνα μοναχοί και «μοναχοί» που συμβίωναν αναγκαστικά με έναν Ρώσο, μια Ρωσίδα, έναν Πολωνό, όλοι τους λιποτάκτες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έναν άλλο Ρώσο κι έναν Ελληνογάλλο, δραπέτες από στρατόπεδα, και μια Γερμανορωσίδα χήρα που ακολουθούσε τον έναν δραπέτη. Όλο αυτό ήταν το «κανονικό» που το αναστάτωσε για λίγο η παρουσία ενός φυγάδα Ναζί. Με περίσσεια διπλωματική γλώσσα ο Αβάς Αλόις μίλησε για ισορροπία κατανόησης, όταν ο Αντρέγιεφ τη βάφτισε «ισορροπία του τρόμου». Δεν είχε κατασταλάξει τι από τα δύο ήταν. Θυμήθηκε κι άλλους απ’ αυτόν τον θίασο του δρόμου, τον Κροάτη Επίσκοπο, έπειτα τους Έλληνες φασίστες, τον Ναζί λαθρέμπορο, και τον Κυριάκο. Αυτό το οδοιπορικό που ξεκίνησε τέλος Γενάρη του 1945 λίγο έξω από το Άουσβιτς,...