Ο θησαυρός της Σμύρνης είναι το πιο πρόσφατο βιβλίο της Ελευθερίας Μεταξά και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.
Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της συγγραφέως θεωρώ πως είναι το πιο άριστο δείγμα της γραφής της. Εξαιρετική πλοκή, καταπληκτική διακύμανση των ανατροπών και ένα τόσο δυνατό και σφικτοδεμένο κούμπωμα του κάθε στοιχείου επάνω στην κάθε εξέλιξη.
Ο θησαυρός της Σμύρνης είναι ένα βιβλίο με Αστυνομικό ενδιαφέρον, αλλά βασίζεται και σε ένα ιστορικό πλαίσιο γύρω από την καταστροφή της Σμύρνης και την εξέλιξη της προσφυγιάς. Και είναι η πρώτη φορά που η συγγραφέας βάζει την μυθοπλασία της μέσα σε ένα πλαίσιο ιστορικής πραγματικότητας και πετυχαίνει μοναδικά να ενώσει την ιστορία ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα προωθώντας αρμονικά κάθε σκέψη, κάθε κίνηση, κάθε κίνητρο και κάθε πρόθεση.
Σμύρνη λίγο πριν την καταστροφή ο Αριστος Κογκαλιδης αποφασίζει να πάρει την οικογένεια του και να διαφύγει στην Ελλάδα. Μαζί του θα θελήσει να κουβαλήσει τον δικό του θησαυρό, ο οποίος θα αποτελέσει το κίνητρο για μια πορεία που θα αλλάξει την ζωή πολλών ανθρώπων.
Αθήνα στο σήμερα ο υπέργηρος Χριστόδουλος Ραγιογλου πεθαίνει με μυστηριώδη τρόπο. Τις εικασίες και τις έρευνες γύρω από αυτόν τον ύποπτο θάνατο θα αναλάβει να διαλευκάνει ο Μάνος Βαρσαμης, που όμως έχει πια βγει στην σύνταξη. Αλλά και η αστυνομία με τον νέο διοικητή που βρίσκεται σε ένα εντελώς άλλο μήκος κύματος στην διαχείριση των ερευνών. Στο παιχνίδι θα μπει φυσικά και η ψυχολόγος Έλσα Γλυνού να βοηθήσει για άλλη μια φορά με την εμπειρία της στο σχεδιασμό των προφίλ των πιθανών υπόπτων. Και καθώς οι απρόβλεπτες συνθήκες αλλάζουν διαρκώς την πορεία των ερευνών και οι δολοφονίες διαδέχονται η μία την άλλη η υπόθεση μπαίνει σε μια νέα φάση επαναπροσδιορίζοντας διαρκώς τα στοιχεία και αλλάζοντας θέση ισχύος και άμυνας στους υπόπτους που από άτομα υπεράνω υποψίας μετατρέπονται σε επίδοξους ενόχους.
Με μια όμορφη διαδοχή των γεγονότων ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν ακολουθούμε τα χνάρια των ηρώων ψάχνοντας την ρίζα των πραγματικών προθέσεων εκείνου ή εκείνης που κινεί τα νήματα και ορίζει μυστικά και υπόγεια όλες τις επόμενες κινήσεις.
Σκοτεινά μυστικά. Άγνοια και συγκάλυψη. Τύψεις και ενοχές. Μίσος και εκδίκηση. Όλοι οι ήρωες κουβαλάνε ένα αγκάθι στην ψυχοσύνθεση τους, που τους αλλάζει, που τους καθορίζει και τους κατευθύνει σε έναν δρόμο και σε μια πορεία που ελέγχει αλληλένδετα τις ζωές όλων και μπλέκει σε ένα κουβάρι αθώους και ενόχους.
Η Συγγραφέας ξέρει πως να ξετιληξει την ιστορία της με γερές δόσεις σασπένς χιούμορ και έντασης. Ξέρει πως και που να τοποθετήσει τα στοιχεία που ρίχνουν φως στην ιστορία της. Πότε να κάνει την μεγάλη ανατροπή. Και πότε να δώσει το ανεπανάληπτο φινάλε της αριστοτεχνικά στημένης μυθοπλασίας της.
Φωτίζει και σκιάζει συμπεριφορές τραβάει και αποστρέφει τα βλέμματα από τους πιθανούς υπόπτους. Δημιουργεί ένα γαϊτανάκι λογικής ακολουθίας και ανατρεπτικής δισδιάστατης πραγματικότητας που σπασμένη σε κομμάτια έρχεται σταδιακά να δώσει την τελική εικόνα των γεγονότων και των κινήτρων.
Ένα εθιστικό και καθηλωτικό μυθιστόρημα μυστηρίου, που απογειώνει την αδρεναλίνη της σκέψης καθώς τα παιχνίδια του μυαλού του κάθε αναγνώστη φτιάχνουν το δικό τους πλάνο για το πώς έγιναν τα γεγονότα και το ποιος τελικά κρύβεται πίσω από την αρχή και το τέλος της ιστορίας αλλά και ποιος είναι αυτός που θέλει να πάρει πίσω όλα αυτά που του στέρησε η ζωή και οι άνθρωποι.
Με πολυδιάστατους χαρακτήρες που δεν βρίσκεις εύκολα σε βιβλία μυστηρίου και αστυνομικής λογοτεχνίας. Αξίζει να ασχοληθείς με τον ψυχισμό τους και τα κίνητρα των πράξεών τους. Πέρα βέβαια των γνώριμων προσώπων που έχουμε συναντήσει και σε προηγούμενα βιβλία της Ελευθερίας.
Άλλο ένα μυθιστόρημα της Ελευθερίας Μεταξά με πρωταγωνιστικό δίδυμο τον Μάνο Βαρσαμη και την Έλσα Γλυνού που με το τέλος του βιβλίου αφήνουν την υπόσχεση να τους δούμε σε επόμενες ιστορίες, που είμαι σίγουρη πως θα μας καταπλήξουν.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ
Σμύρνη, 13 Σεπτεμβρίου 1922
Ο Γαβρίλης έτρεχε με όση δύναμη είχε, κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά του το σιδερένιο σεντούκι του Αρίστου. Σε κάθε του δρασκελιά, ο υπόκωφος ήχος που ακουγόταν μέσα απ' το κουτί του έδινε θαρρείς φτερά στα πόδια και ανέβαζε το ηθικό του κάθε φορά που φοβόταν ότι δεν θα τα κατάφερνε. Το πολύτιμο περιεχόμενο, ο «θησαυρός» -όπως τον αποκαλούσε ο νόμιμος ιδιοκτήτης του-, ταρακουνιόταν συνοδεύοντας τους ξέφρενους χτύπους της καρδιάς του, που ώρες ώρες σκιρτούσε άγρια, θέλοντας λες να ξεκολλήσει από το στήθος του.
Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να ανοίξει και πάλι τα βλέφαρά του. Οι τσέτες είχαν φύγει, τα γέλια τους ακούγονταν τώρα συνεχώς να ξεμακραίνουν. Ξεμύτισε από τον σωρό των πτωμάτων έρποντας. Ένα παγωμένο χέρι έπεσε στο πρόσωπό του κι ο Γαβρίλης το τίναξε από πάνω του βλαστημώντας. Δεν πρόλαβε, όμως, να συγκρατήσει την κραυγή τρόμου που ανέβηκε από μέσα του στη θέα ενός κομμένου κεφαλιού που βρισκόταν ακριβώς δίπλα του. Δυο μάτια, που κάποτε πρέπει να ήταν γαλάζια, τον κοιτούσαν γουρλωμένα και ένα σαγόνι κρεμόταν αποτρόπαια με τα μισοσπασμένα του δόντια. Προς στιγμήν φοβήθηκε πως κάποιος απ' το απόσπασμα θα τον άκουγε και θα επέστρεφαν για να τον σκοτώσουν. Κοκάλωσε στη θέση του, ενώ το ασώματο κεφάλι συνέχισε να τον παρακολουθεί. Του φάνηκε πως στο άψυχο βλέμμα του διάβαζε ένα δριμύ «κατηγορώ». Για τίποτα δεν μπορείς να με κατηγορήσεις! σκέφτηκε. Είσαι νεκρός!
Πάψε να με κοιτάζεις! Έσφιξε πιο δυνατά πάνω του το μικρό σεντούκι. Τώρα ο θησαυρός ήταν δικός του και θα τον βοηθούσε να κάνει μια καινούργια αρχή. Ναι! Θα έβγαινε ζωντανός από την καταραμένη τούτη πόλη και κανείς πλέον δεν θα τον σταματούσε, δεν θα έμπαινε εμπόδιο στα όνειρα και στα σχέδιά του...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου