Η Κριτική μου για το "Χάριτας" Γαβριήλ Αλεξάνδρου

 

      Γνωρίσαμε τον Αλέξανδρο μέσα απο το πρώτο βιβλίο του Γαβριήλ Αλεξάνδρου το "Χωρίς Αερόσακο". Εκεί ζήσαμε τον αγώνα του, τις προσδοκίες του, τα θέλω του και τα όνειρα του. Μάθαμε για την ζωή του Αλέξανδρου , για τις επιτυχίες του και τις αποτυχίες του. Αλλά κυρίως μάθαμε με έναν δυνατό και εύγλωττο τρόπο το Πώς μπορεί ένας άνθρωπος με την δύναμη της Ψυχής του να κυνηγήσει τα Θέλω του και να αλλάξει ροή στα προδιαγεγραμμένα της ζωής του. Η πορεία ζωής του Αλέξανδρου συνεχίζεται σε αυτό το δεύτερο βιβλίο. Πόσο άραγε τον έχουν αλλάξει τα όσα έζησε; Πως οι εμπειρίες της ζωής του θα γίνουν το νέο όπλο που θα τον κατευθύνει στην συνέχεια; Πως και με ποιό τρόπο μπορεί κάποιος να χρησιμοποίησει τις εμπειρίες του και να τις μετατρέψει σε διδαχή;
   Με φόντο τους ανθρώπους που συναντά, τις ιστορίες που κρύβουν αυτοί οι άνθρωποι και σταδιακά αποκαλύπτονται στα μάτια μας ανοίγεται μπροστά μας ένα υπέροχο και ευρηματικό παιχνίδι που στόχο έχει να ανοίξει τα μάτια μας, και να καθηλώσει την ψυχή μας με τις αψεγάδιαστες αλήθειες που θα βγουν στην επιφάνεια απο τα όσα κουβαλάνε οι ήρωες του βιβλίου. Μέσα απο έναν αληθινό και ανθρώπινο Κεντρικό ήρωα λοιπόν τον Αλέξανδρο. Μέσα απο την ωριμότητα και τις εμπειρίες που έχει αποκτήσει, θα διδάξει ζωή αλλά και οι νέες εμπειρίες θα τον κάνουν και εκείνον να πάρει νέα μαθήματα ζωής.
   Ένα απόσταγμα σοφίας. Ψυχές δοκιμασμένες που συναντιούνται για να αλλάξουν τα δεδομένα της ίδιας μας της ζωής. Να μας γεμίσουν εμπειρίες και να μας δώσουν μια άλλη εντελώς διαφορετική εικόνα για τα ίδια μας τα συναισθήματα. Με εξαιρετική διανομή του λόγου της ποσότητας και της ποιότητας κατορθώνει να περάσει τόσα μηνύματα μαζί. Στηλιτεύει την απληστία και υμνεί την ευγνωμοσύνη. Την μετουσιώνει σε ανταπόδοση. Εστιάζει στους ανθρώπους, εισχωρώντας με μαεστρία στα μύχια της ψυχής τους, για να αναδείξει τον εσωτερικό τους κόσμο. Αυτόν που βρίσκεται καλά κριμένος, πίσω απο την επιφανειακή ομορφιά ή πίσω απο την επιφανειακή ασχήμια. Ψάχνει τα κίνητρα πίσω απο τις ανθρώπινες πράξεις που μπορούν αλλοιώσουν τις προθέσεις και τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου.  Πιάνει τον σφυγμό μιας ολόκληρης κοινωνίας, τον σφυγμό μιας εποχής, που αν και αλλάζει καθώς τα χρόνια περνάνε στην ουσία μένει πάντα ίδια. Έντονα Κοινωνικοποιημένο, Έντονα πολιτικοποιημένο καταφέρνει να προβληματίσει και να αφυπνίσει.
   Ένας απολογισμός ζωής μέσα απο τις ζωές ανθρώπων εύστοχα επιλεγμένων με σκοπό να αναδειχτεί η αξία της ίδιας της ζωής που βρίσκεται μέσα στα απλά και τα λίγα. Ο Αλέξανδρος αφυπνίζει και αφυπνίζεται. Αφοπλίζει τα περιττά και δίνει αξία στα πραγματικά αληθινά πράγματα. Δεν είναι ευτυχισμένος επειδή έφτασε στην γή της επαγγελίας και έγινε πλούσιος. Δεν γίνεσαι πραγματικά ευτυχισμένος γιατί έχεις πολλά λεφτά. Αλλά γιατί έχεις μια δουλειά που την αγαπάς και έχεις γύρω σου ανθρώπους που σε αγαπούν και σου δίνουν δύναμη και κίνητρο για να πραγματοποιήσεις τα όνειρα σου.
   Άνθρωποι που δεν απογοητεύονται, που μετατρέπουν την απόρριψη σαν μια δοκιμασία για ένα νέο ξεκίνημα. Μέσα απο την θλίψη με δίαυλο την προσμονή φυτρώνει η ελπίδα. Μέσα απο τον Θάνατο ξετρυπώνει η ζωή. Μέσα απο την απελπισία φουντώνει η εξερεύνηση του ίδιου μας του εαυτού. Και η ζωή εκπληρώνει τα μεγαλύτερα όνειρα μας μόνο εαν τα κυνηγήσουμε με δύναμη και ορμή. Το μεγαλύτερο μήνυμα του βιβλίου. "Κυνηγήστε τα πραγματικά σας όνειρα και σβήστε σιγά σιγά ένα ένα τα απωθημένα της ζωής εκπληρώνοντας αν όχι όλες κάποιες απο τις πραγματικές σας προσδοκίες."
   Άνθρωποι Φόντο μας κατακλύζουν με τις γεμάτες ωριμότητα ιστορίες τους. Γεμίζουν το μέσα μας με τα τόσα πολλά και τόσα σημαντικά που τα έχουμε κάπου χάσει στον δρόμο της απληστίας ή της ψεύτικης ευτυχίας. Ο Μιγκέλ, η κυρία Γουάτσον, ο Τόμι, ο Ρίκο, η Ζανίνα, η Λεονόρα και άλλοι πολλοί συνθέτουν ένα εύστοχο, δυνατό και γεμάτο ωριμότητα παζλ της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Μαζί τους και το Γεράκι η Κορντίλια που με τις χαμηλές ή υψηλές της πτύσεις ακολουθεί τους ήρωες και τους αναγνώστες. Και με αλληγορικό τρόπο δίνει το στίγμα και την υφή της κάθε εξέλιξης.
   Ένα βιβλίο που βγάζει ψυχή, κινητοποιεί το μυαλό και ερεθίζει την σκέψη. Οι ιστορίες εναλλάσσονται γρήγορα και περιεκτικά. Πολύ δύσκολα βρίσκεις ένα βιβλίο που καταφέρνει μεστά και αβίαστα. Απόλυτα και ξεκάθαρα να γεμίσει την ψυχή σου με τόσα συναισθήματα, τα μάτια σου με τόσες εικόνες και το μυαλό σου με τόσες σκέψεις. Και δεν είναι μόνο αυτό. Χωρίς περιττολογίες χωρίς μακροσκελείς προτάσεις κατορθώνει να χωρέσει μέσα στις σελίδες του τόσες αξίες και τόσα ιδανικά. Να δώσει τροφή για έναν προσωπικό και ξεχωριστό διαλογισμό με τον ίδιο μας τον εαυτό.  Να καταφέρει να αγκίξει αισθητήρια που είχαμε ξεχασμένα και να ξεθάψει απο μέσα μας απωθημένα που αγνοούσαμε. Να ξεγυμνώσει τις αλήθειες που κάποιες φορές είναι απαγορευτικές στην κοινή λογική.
   Μια τεράστια γλύκα στην καρδιά! Μια μεγάλη προσδοκία να μπορούσαν να γίνουν πράξη όλα αυτά που έμαθα απο αυτό το βιβλίο. Και μια εναγώνια προσμονή για την συνέχεια των περιπετειών του Αλέξανδρου και των Ονείρων του που έμειναν μισά σε αυτό το υπέροχο ταξίδι. Είμαι σίγουρη πως ο Αλέξανδρος και οι ιστορίες του θα τον κάνουν και θα μας κάνουν ακόμα πιο σοφούς κάπου παρακάτω. Μέχρι την συνέχεια της ιστορίας λοιπόν.

"Sempre Haritas"

Ρετετάκου Γεωργία

Απο το Οπισθόφυλλο 

Τι κάνουμε, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι μ’ ένα όνειρό μας που δέησε να καρποφορήσει;

Το ταξίδι του Αλεξάνδρου συνεχίζεται στην πόλη που όλα τα «θέλω» του συναντιούνται. Το Μανχάταν είναι το πάσο του για τον κόσμο του θάμπους και του θεάματος.

Εκεί τον περιμένουν μοιραίες γνωριμίες, που θα συμπληρώσουν το παζλ της ζωής και θα νοηματοδοτήσουν περισσότερο την ύπαρξή του.

Ο μικρός Μιγκέλ των δασών του Περού, η κυρία Γουάτσον που φυλάει τις οδυνηρές αναμνήσεις της, κουλουριασμένη σε μία πολυθρόνα μαζί με μία γάτα.

Ο Τόμι, ο Ρίκο, η Ζανίνα, η Λεονόρα. Ο καθένας από αυτούς κουβαλά τη δική του ιστορία και απλόχερα προσφέρει αγάπη, στοργή, αλληλεγγύη. Κάποιος και προδοσία.

Στο μυθιστόρημα «Χάριτας» του Γαβριήλ Αλεξάνδρου ο άνθρωπος βρίσκει τον άνθρωπο και οι διψασμένες ψυχές σμίγουν και ξεδιψούν στην ίδια πηγή!