Η Κριτική μου για το "Ηλέκτρα Το δάκρυ της Αφρικής" Γιόλα Δαμιανού Παπαδοπούλου

Ένα Ταξίδι στην Αφρική γεμάτο ένταση και αγωνία 

Γράφει η Γεωργία Ρετετάκου    

Η Ηλέκτρα απόφοιτος της σχολής Καλών τεχνών, γνωρίζει τον Ηλία που ζει μόνιμα στην Νιγηρία και παρά την μικρό διάστημα της γνωριμίας τους, δέχεται να τον ακολουθήσει στην άγνωστη χώρα αγομένη απο το ένστικτο της Καρδιάς της. Εκεί στην Νιγηρία θα μαγευτεί απο τα απείρου κάλους αξιοθέατα. Θα γνωρίσει έναν εντελώς διαφορετικό πολιτισμό με εντελώς διαφορετικά ήθη. Κάτω απο την άπειρη ομορφιά κρύβεται ένας καθημερινός κίνδυνος. Σε μια χώρα που η Πολιτική αστάθεια, οι εμφύλιοι πόλεμοι, η βία και η κοινωνική αναταραχή αποτελούν καθημερινότητα θα εντάξει την ζωή της και θα μπορέσει τόσο πολύ να αφομοιωθεί από την χώρα αυτή ώστε όταν ο Ηλίας της προτείνει μετά απο χρόνια να επιστρέψουν στην Ελλάδα, το κάνει με μισή καρδιά. Όταν δε ο Ηλίας πεθαίνει δεν το σκέφτεται ούτε στιγμή και επιστρέφει στην αγκαλιά της Μαύρης Ηπείρου για να συναντήσει τον προορισμό της. Να δοκιμάσει τις αντοχές της και να αναδείξει το μεγαλείο της ανθρώπινης θέλησης.
   Το δυνατό σημείο πιστεύω κάθε βιβλίου είναι η βασική του ιδέα, απο ποιο κέντρο ξεκινάει το μυαλό του συγγραφέα για να εξελίξει την ιστορία του. Η Γιόλα Δαμιανού Παπαδοπούλου παίρνει ένα αληθινό γεγονός και με την μαγική της πένα το μετατρέπει σε ένα κείμενο γεμάτο ένταση, αγωνία, περιπέτεια με πολλά φανερά και κρυφά μηνύματα. Ένα κράμα αλήθειας αυτό το βιβλίο διαποτισμένο με μια καλοστημένη μυθοπλασία θα μας παρασύρει στις άγνωστες ομορφιές και τους άγνωστους κινδύνους μιας χώρας που αποτελείται από πολλές φυλές με πρωτόγονες νοοτροπίες.
   20 Τελειόφοιτοι σπουδαστές της Αμερικάνικης Ιεραποστολής ξεκινάνε με κέφι την εκδρομή τους. Συνοδός τους η Ηλέκτρα. Τις στιγμές της χαράς και της ξεγνοιασιάς θα τις καταστρέψει η ενέδρα που τους στήνει η Μπόκο Χαράμ  μια εξτρεμιστική ισλαμική οργάνωση που δρα στα Βόρεια της Νιγηρίας. Και από εδώ και πέρα ξεκινάει η δράση που θα συνδυάσει βίαιους αποχωρισμούς, απαγωγές, άγριο και ανελέητο κυνηγητό μέσα στην αχανή έκταση που διαδοχικά αλλάζει χρώμα και σχήμα στα μάτια μας. Έρημος, οάσεις, στέπα. Αγρια ζώα επικίνδυνα έντομα, φυσικοί δηλαδή κίνδυνοι που αναμειγνύονται έντεχνα με τον ανθρώπινο παράγοντα για να τονιστεί η σκληρότητα και ο παράλογος φανατισμός κάποιων ανθρώπων που στον βωμό μιας θρησκείας εγκληματούν.
   Η ιστορία μας εναλλάσσετε ανάμεσα στο Παρελθόν και την ζωή της Ηλέκτρας και του Ηλία. Το πως γνωρίστηκαν, το πως έζησαν και το πως η Ηλέκτρα μεταλλάχτηκε σε μια άλλη γυναίκα από την γυναίκα που πριν πολλά χρόνια ήρθε σε αυτή την χώρα. Και στο Παρόν στην συγκλονιστική περιπέτεια που ζει η Ηλέκτρα μαζί με τα κορίτσια που απαγάγουν οι αδίστακτοι τρομοκράτες. Μέσα σε τραγικές συνθήκες, κάτω απο τον φόβο και τις απειλές η επιβίωση είναι μια υπόθεση για γερούς παίχτες. Η γενναιότητα η αυτοθυσία, το πείσμα, το χρέος έννοιες και αξίες που γεμίζουν την κάθε στιγμή αγωνίας.Ταυτόχρονα όμως γεμίζουν οι στιγμές και με σκιές που είναι ταυτισμένες με την ιστορία και την νοοτροπία αυτής της χώρας. Φανατικοί εξτρεμιστές, θρησκόληπτοι, αιρετικοί  προσκολλημένοι σε θλιβερά έθιμα και προκαταλήψεις. Γυναίκες που αντιμετωπίζονται σαν όντα που έχουν μόνο σάρκα και καθόλου πνεύμα. Αντικείμενα πόθου μιας χρήσης που τις στερούν απο την παιδική ηλικία απο κάθε έννοια σεξουαλικότητας υποβάλλοντας τες στο απάνθρωπο έθιμο της κλειτοριδεκτομής.  Σκλαβοπάζαρα γυναικών, εκμετάλλευση παιδιών που εκπαιδεύονται σαν μαχητές ή βομβιστές αυτοκτονίας. Μαύρη μαγεία, δεισιδαιμονία.
   Σκοτάδι, φόβος καταπίεση εξευτελισμός. Μια σπατάλη ζωής χωρίς τέλος που φέρνει ακόμα και τον έρωτα να έρχεται σε αντιδιαστολή με τον Θάνατο. Όπως σε αντιδιαστολή βρίσκονται διαρκώς όλα τα συναισθήματα που αλλάζουν διάσταση μπροστά στην ανάγκη των ηρώων να ξεφύγουν απο την προδιαγεγραμμένη μοίρα τους.
   Πραγματικά οι χτύποι της Καρδιάς κρατούνται σε κάποιες στιγμές μετέωροι απο την αγωνία στην προσπάθεια να γίνουν αποδεχτές οι σκληρές εικόνες αλλά και τα όσα γενικότερα βιώνουν οι ήρωες. Νιώθεις τον φόβο, τον πόνο, την ένταση των δυνατών εξελίξεων και κυρίως των συγκλονιστικών αντιθέσεων. Το μουσκεμένο με αίμα γρασίδι, παλεύει με την φύση που συνεχίζει να ακολουθεί την ήρεμη νωθρότητα του πρωινού και αναπαράγει τα χαρούμενα τιτιβίσματα των πουλιών για να αναδείξει όλες τις αντιθέσεις της ζωής.
  Πόσο δυνατή ιστορία; Πόσο συναίσθημα; Πόσος Πόνος; Μια κραυγή αγωνίας μια σκληρή απάντηση σε γεγονότα γνωστά αλλά σκοπίμως αποσιωπημένα. Ένα βιβλίο που πραγματικά θα ταρακουνήσει συνειδήσεις. Ένα βιβλίο που την βία και τα απάνθρωπα εγκλήματα τα μετατρέπει σε δύναμη Ψυχής, σε έναν ύμνο ελευθερίας αλλά και σεβασμού στα πανανθρώπινα δικαιώματα. 
   Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο μπήκα στην διαδικασία να ψάξω στο διαδίκτυο την αληθινή ιστορία στην οποία βασίστηκε και αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν ύστερα από τόσα χρόνια να υπάρχουν γυναίκες που είναι ακόμα στα χέρια αυτών των εξτρεμιστών. Πως είναι δυνατόν να μην έχει ξεσηκωθεί η διεθνής κοινότητα και πως είναι δυνατόν να δρουν ακόμα με τον ίδιο τρόπο και να αλλοιώνουν την εικόνα ενός ολόκληρου λαού.