Ανα-κατευθύνσεις Αρβανίτη Μαργαρίτα

Ο άνθρωπος σαν κοινωνικό δεν μπορεί να ζήσει μόνος. Δημιουργεί κοινωνίες για να καλύπτει μέσα τους, ανάγκες ψυχής και σώματος καθώς η ζωή εξελίσσεται και ανταπεξέρχεται μέσα από τη συλλογική προσπάθεια. Συμβαίνει όμως το  παράλογο, οι κοινωνίες που γεννά για το «καλό» του να ορθώνονται εχθρικά για το «κακό» του όταν το κοινό συμφέρον πολιτείας και εξουσίας είναι απών. Μια ματιά γύρω μας και συναντάμε, όχι μόνο μέσα στη δική μας κοινωνία αλλά και  στις γειτονιές του κόσμου, τους λαούς να ταλαιπωρούνται έως και να βασανίζονται. Βλέπουμε το αυτονόητο αγαθό της επιβίωσης να γίνεται  καθημερινός αγώνας, ανέλπιδος για πολλούς ανθρώπους, η οικονομική κρίση να συνακολουθείται από τη κρίση των αξιών, να κινδυνεύει το πολύτιμο αγαθό της ύπαρξης και η επιθυμία της καρδιάς για ευτυχία να τείνει να γίνεται όλο και περισσότερο χαμένη ευκαιρία. Επιτακτικά ορθώνεται η ανάγκη για επαναπροσδιορισμούς ζωής και  ΑΝΑ-ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ– εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου – για άρση των  σκηνικών αγωνίας που βασανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο όπως δηλοί και το εξώφυλλο του βιβλίου το οποίο είναι πίνακας του πολυβραβευμένου ζωγράφου Αντώνη  Απέργη που υπήρξε και δάσκαλός μου. Αν ασχολούμαι με τα δύσκολα και δυσάρεστα είναι γιατί στην απουσία της επαγρύπνησης για αντιμετώπισή τους εισβάλλουν ανενόχλητα και καταλύουν τα εύκολα και ευχάριστα, που αυτά επιθυμούμε να ζούμε! «Ο καθείς και τα όπλα» του λέει ο Ελύτης, «Εγώ θα σώσω τον κόσμο» λέει ο Καζαντζάκης και ο Αριστοτέλης δείχνει τον δρόμο…Ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον και οφείλει να  ελέγχει την εξουσία του για καλύτερη απονομή δικαιοσύνης.  Δική μας ευθύνη η ζωή μας. Και δική μου τι μπορώ να προσφέρω με τον λόγο μου μέσα στη γενικότερη συλλογική προσπάθεια για μια ζωή στα μέτρα της καρδιάς. Μεγάλη η χαρά του να μοιράζεσαι και όπλο δυνατό η επικοινωνία καθώς ο κάθε ένας από εμάς μαθαίνει από τον άλλον και οι άλλοι από εμάς!

Μαργαρίτα Αρβανίτη



Απο το Οπισθόφυλλο του Βιβλίου: 

Ε­μείς οι πο­λί­τες αυ­τής της χώ­ρας, που α­νά­με­σά μας αυ­ξά­νε­ται διαρ­κώς ο αριθ­μός των αν­θρώ­πων που υ­πο­φέ­ρουν, ε­ξα­κο­λου­θού­με να ελ­πί­ζου­με ό­τι το πέ­ρασμά μας α­πό αυ­τή τη γη δεν θα εί­ναι μό­νο μια πο­ρεί­α σταύ­ρωσης προς τον Γολ­γο­θά των προ­βλη­μά­των αλ­λά και μια α­νά­στα­ση στο όνει­ρο ό­τι ά­ξι­ζε τε­λι­κά η γνω­ρι­μί­α μας με την πα­νέ­μορ­φη αυ­τή πα­τρίδα, με την πα­νέ­μορ­φη αυ­τή γη.

Σε αυ­τή την «α­νά­στα­ση» στο­χεύ­ω με τον λό­γο μου, σαν το δι­κό μου λι­θα­ρά­κι μέ­σα στη γε­νι­κό­τε­ρη συλ­λο­γι­κή προ­σπά­θεια για κα­λύ­τε­ρη ποιό­τη­τα ζω­ής πα­ρά τις δυ­σκο­λί­ες.

Ο α­γώ­νας, η α­γω­νί­α και οι α­να­ζη­τή­σεις του σύγ­χρο­νου αν­θρώ­που να κα­τα­νο­ή­σει τι α­κρι­βώς συμ­βαί­νει γύ­ρω του για πιο σω­στές α­πα­ντή­σεις-το­πο­θε­τή­σεις, ε­πα­να­προσ­διο­ρισμούς και πρά­ξεις ζω­ής, προ­κει­μέ­νου να ζή­σει τα ό­σα πο­θεί και δεν τα ζει, πε­ριέ­χο­νται στα ποι­ή­μα­τα που α­κο­λου­θούν.

Προσ­δο­κώ τα λό­για μου να συ­να­ντή­σουν την καρ­διά σου, α­να­γνώ­στη, σε κοι­νή πο­ρεί­α προς τα ε­κεί που ό­λα γί­νο­νται πιο ό­μορ­φα, πιο φι­λι­κά, στα μέ­τρα της καρ­διάς.

Στο μοί­ρα­σμα εί­ναι η χα­ρά και τα ο­φέλη της ε­πι­κοι­νω­νί­ας!

 Μαρ­γα­ρί­τα Αρ­βα­νί­τη

Η Παρουσίαση της Ποιητικής Συλλογής θα γίνει την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου στις 19.30 στις Εκδόσεις Κάκτος Πανεπιστημίου 46 Αθήνα